Elian Alabi Lucci
“Os bens materiais são, por natureza, egoístas, privados. Não enriquecem ninguém sem ao mesmo tempo empobrecer outros. Aqueles que hoje consumimos inconsideravelmente são subtraídos às gerações vindouras” (Raniero Cantalamessa)
Quando se falava outrora dos pobres, falava-se dos pobres de sua cidade, ou no máximo da cidade vizinha. Porém, devido as novas possibilidades de comunicação, o problema da pobreza tornou-se planetário: metade da população mundial vive com 2 dólares dia.
Nossa proposta é que a pobreza não se resolve com medidas ou atitudes simplistas – dar comida. Nesse sentido, basta que nos lembremos de uma canção dos Titãs na qual se diz que “o povo não quer só comida”. Isto, como diria Nelson Rodrigues, é o óbvio ululante.
Os pobres existem! E estão em toda parte. É preciso dar-se conta da existência deles. A expressão “os pobres” provoca, nos paises ricos, o mesmo efeito que nos antigos romanos provocava a expressão “os bárbaros”: confusão, pânico. Eles se empenhavam em construir muralhas e enviar exércitos para as fronteiras para vigiá-los; nós fazemos a mesma coisa de outros modos. Entretanto, a história nos mostra que tudo isso é inútil.
Nossa tendência é interpor entre nós e os pobres vidros duplos. O efeito desses vidros, hoje tão comuns, é impedir a passagem do frio e dos ruídos, tudo abrandar, fazer tudo chegar abafado, atenuado.
Com efeito, vemos os pobres que se movem, se agitam, gritam na tela da televisão, nas páginas dos jornais e das revistas missionárias, mas o seu grito nos chega de muito longe. Não penetra nosso coração. Nós nos pomos ao abrigo deles.
Com o tempo, infelizmente, nos acostumamos a tudo, inclusive,a miséria alheia. E ela não mais nos impressiona tanto e nós aacabamos por considerá-la inevitável.
No relatório 2000/2001 sobre o Desenvolvimento Mundial dedicado ao tema do combate a pobreza, podemos observar paradoxalmente que nunca se produziu tanto e em nenhum momento se aplicou tanta ciência para a produção de bens e serviços e, apesar disso, 2,8 bilhões de pessoas, ou seja, quase metade da população mundial, vivem com menos de 2 dólares/dia.
Em nosso país, o BIRD, que trabalha com dados oficiais do IPEA (Instituto de Pesquisa Econômica Aplicada), estimava em 2002 o número de pobres em 54 milhões, dos quais 22 milhões eram indigentes.
O que podemos fazer efetivamente de concreto pelos pobres pode resumir-se em três palavras: amá-los, tratá-los com dignidade e socorrê-los.
Amar os pobres significa principalmente respeitá-los (é notório o preconceito contra os pobres, que são sistematicamente preteridos, digamos, no serviço público ou na vida em geral...) e reconhecer sua dignidade, sobretudo hoje quando, na sociedade globalizada em que vivemos, não se respeita de uma forma geral a dignidade da pessoa. Ela é apenas considerada como um comprador em potencial por aquilo que ela pode consumir e obviamente dar lucro.
Os pobres não merecem apenas nossa comiseração e compaixão (“Coitadinhos, como sofrem!!”) também merecem nossa admiração. Eles vivenciam a humanidade em situações limite. Do mesmo modo que no rally se testa o automóvel em condições extremas, os pobres vão a fundo nas capacidades do ser humano.
Hoje, porém, não basta mais a simples esmola. Existem muitos outros modos de fazer os próprios bens servirem aos pobres. Um dia, um rico industrial italiano, procurou uma irmã de clausura para lhe pedir um conselho. Tenho muito dinheiro e não sei como fazer para ajudar os pobres e se preciso dar-lhes - como Cristo indicou - tudo o que tenho. A irmã pediu um dia para pensar. No dia seguinte disse ao industrial: “Tens dinheiro disponível neste momento, então amplia a tua indústria e dá mais emprego aos operários”. A verdade é que não basta dar (dar ticket, dar comida, dar uma renda mínima) é preciso amar, ou seja criar condições para que eles possam realizar-se. É disto que os excluídos mais precisam.
A Idolatria do Dinheiro – Raiz de Todos os Males
A raiz de todos os males, que nos assolam hoje, sobretudo a grande desigualdade social e por conseqüência a extrema pobreza de grande parcela da população está no enorme valor que se dá ao dinheiro.
O mundo de hoje proclama aos quatro ventos: tudo é possível para quem tem dinheiro. E, num certo nível, todos os acontecimentos a nossa volta parecem confirmar essa máxima.
Karl Marx, que fez uma das análises mais penetrantes do dinheiro, fala da onipotência alienante do deus dinheiro. Também Shakespeare arremete pesadamente contra ele, o deus Mamon, como é conhecido o dinheiro, quando diz: “Metal maldito, tu, prostituta comum da humanidade, que semeias a discórdia entre os povos”. Antes deles ainda, já o poeta pagão Virgílio falava da “execrável sede do ouro”. Enfim, por trás de todos os males da nossa sociedade encontra-se o dinheiro; ou pelo menos encontra-se também o dinheiro. Para que isto não perdure e um novo modus vivendi seja legado às próximas gerações é mister “educar para o dinheiro”, para o reto uso do dinheiro.
Para isto, uma das palavras que precisa ser resgatada e posta em prática por nações, empresas e pelas pessoas é sobriedade. Sobriedade indica a capacidade de moderar-se, usar sensatamente as coisas, temperança.
São Francisco, reconhecido universalmente como o “pai dos pobres”, pondo-se contra o capitalismo incipiente em sua época falava aos quatro ventos da boa pobreza e da má pobreza. A boa pobreza é sermos pobres de coisas e ricos de virtudes, enquanto a má pobreza, pelo contrário, é ser rico de coisas e pobre de virtudes. E hoje o pensador Jean-François Revel, diz que infelizmente, quando se diz que alguém é virtuoso é chamado de hipócrita. È assim que se vê a virtude em tempos de globalização onde o que importa é ter dinheiro para ter poder: poder de compra e de mando. E exatamente por conta desta globalização financeira podemos dizer que estes brados de revolta são impotentes. O deus dinheiro, por assim dizer, ri-se de tudo isso.Uma crítica profícua da onipotência do dinheiro só se pode fazer conhecendo outra ordem de riqueza, uma instância superior que o relativiza e o julga.
Um grande negociante inglês, ao final de um artigo que escreveu sobre o dinheiro, e que acabou se constituindo em seu testamento intelectual, dizia assim: “O dinheiro é uma coisa que mancha e o único modo para não se deixar manchar por ele é usá-lo honesta e generosamente. Devo considerá-lo como meio de fazer o bem aos outros e não em função da minha exclusiva felicidade e segurança. Eu sou um simples administrador para usar os talentos e riqueza obtida e quando da minha ida, serei julgado sobre a minha administração e não sobre a minha riqueza. Não posso servir-me do dinheiro para contratar um advogado melhor para fins escusos ou para corromper um juiz, mas para deixar um testemunho de uso digno e correto dos bens que recebi em vida”.
Caberia agora, a guisa de conclusão, relembrar um oportuno princípio de Pascal sobre as três ordens de grandeza nas quais o homem pode realizar-se: a ordem material dos corpos, a intelectual e a sobrenatural, da santidade.
Um abismo – prossegue Pascal - separa essas várias ordens do mesmo modo que um abismo separa os três reinos da natureza: mineral, vegetal e animal. As riquezas materiais nada acrescentam nem suprimem ao gênio que atua num plano diferente. As grandezas materiais como as intelectuais nada acrescentam nem suprimem ao santo que pertence a uma outra ordem e tem por testemunha o próprio Deus, não os olhos ou as mentes dos curiosos. Alguns, conclui Pascal, só sabem admirar as grandezas carnais como se não houvesse as intelectuais; outros, só admiram as intelectuais como se na ordem da sabedoria não houvesse outras realidades infinitamente mais elevadas.
Le Vrai Sens de la Pauvreté
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Elian Alabi Lucci
? Les biens matériels sain, par nature, égoïstes, privés. Ils n'enrichissent personne sans en même temps ne pas appauvrir autres. Ceux que aujourd'hui nous consommons inconsideravelmente sont déduits aux générations futures ? (Raniero Cantalamessa)
Quand il se parlait autrefois des pauvres, se parlait des pauvres de sa ville, ou dans le maximum de la ville voisine. Néanmoins, dû les nouvelles possibilités de communication, le problème de la pauvreté s'est devenu planétarium : moitié de la population mondiale vit avec 2 dollars jour.
Notre proposition est que la pauvreté ne se décide pas avec des mesures ou des attitudes simplistes ? donner de la nourriture. Dans ce sens, il suffit que nous rappelons d'une chanson du Titãs dans lequel il se dit que ? le peuple ne veut pas seulement de la nourriture ?. Ceci, comme dirait Nelson Rodrigues, est évident ululante.
Les pauvres existent ! Ils et sont dans toute partie. Il faut de se donner compte de l'existence d'eux. L'expression ? les pauvres ? il provoque, nous pays riches, le même effet qui nous anciens Romains provoquait l'expression ? les Barbares ? : confusion, panique. Ils ils s'engageaient à construire des parois et envoie des armées pour les frontières pour les surveiller ; nous faisons le même chose d'autres manières. Néanmoins, l'histoire nous montre que tout cela est inutile.
Notre tendance est interposer entre nous et les pauvres verres doubles. L'effet de ces verres, aujourd'hui aussi communs, est empêcher le passage du froid et des bruits, tout se ramollir, faire tout arriver étouffé, atténué.
En effet, nous voyons les pauvres qui se déplacent, s'agitent, crient dans l'écran de la télévision, dans les pages des journaux et des revues missionnaires, mais son cri nous arrive de très loin. Il ne pénètre pas notre coeur. Nous nous pommes à l'abri d'elles.
Avec le temps, malheureusement, nous nous habituons à tout, de même, la misère étrangère. Et elle plus nous ne nous impressione pas de telle façon et aacabamos la considérer inévitable.
Dans le rapport 2000/2001 sur le Développement Mondial dévoué au sujet du combat la pauvreté, nous pouvons observer paradoxalement que jamais il ne s'est produit de telle façon et au aucun moment s'est appliquée autant science pour la production de biens et services et, malgré de cela, 2.8 milliards de personnes, c'est-à-dire, presque moitié de la population mondiale, vivent avec moins de 2 dollars/jour.
Dans notre pays, BIRD, qui travaille avec des données officielles de IPEA (Institut de Recherche Économique Appliqué), estimait dans 2002 le nombre de pauvres dans 54 millions, desquels 22 millions étaient mauvais.
Ce que nous pouvons faire efficacement de béton par les pauvres peut se résumer dans trois mots : les aimer, les traiter avec dignité et les aider.
Aimer les pauvres signifie principalement les respecter (est notoire le préjugé contre les pauvres, qui systématiquement sont négligés, dit, dans le service public ou dans la vie en général…) et reconnaître sa dignité, surtout aujourd'hui quand, dans la société globalisée où nous vivons, ne se respecte pas d'une forme générale la dignité de la personne. Elle seulement est considérée comme un acheteur dans potentiel par ce qui elle peut consommer et évidentement donna profit.
Les pauvres ne méritent pas seulement notre commisération et compassion (? Coitadinhos, comme souffrent ! ! ?) ils aussi méritent notre admiration. Ils vivent intensément l'humanité dans des situations limitent. De façon similaire que dans rally s'expérimente l'automobile dans des conditions extrêmes, les pauvres vont à fond dans les capacités de l'être humain.
Aujourd'hui, néanmoins, ne suffit plus la simple aumône. Existent beaucoup autres manières de faire les biens eux-mêmes servir les pauvres. Un jour, un riche industriel italien, a cherché une soeur de clotures pour lui demander un Conseil. J'ai beaucoup d'argent et je ne sais pas comment faire pour aider les pauvres et si précis il leur donnera - comme Christ il a indiqué - tout ce qui j'ai. La soeur a demandé un jour pour penser. Le jour suivant il a dit à l'industriel : ? Tu as argent disponible en ce moment, alors il élargit ton industrie et plus de l'emploi aux ouvriers ?. La vérité est qu'il ne suffit pas de donner (donner ticket, donner de la nourriture, donner un revenu minime) faut d'aimer, c'est-à-dire créer des conditions pour lesquelles ils puissent se réaliser. C'est dont l'exclu plus a besoin.
À Idolatria de l'Argent ? Racine de Tous les Maux
la racine de tous les maux, lesquels ils nous dévastent aujourd'hui, surtout la grande inégalité sociale et par de conséquence l'extrême pauvreté de grande parcelle de la population est dans l'énorme valeur que si de à l'argent.
Le monde de aujourd'hui proclame aux quatre vents : tout est possible pour qui a argent. Et, à un correctement niveau, tous les événements notre retour semblent confirmer cette maxime.
Karl Marx, qui a fait une des analyses le plus pénétrant de l'argent, parle de l'onipotência aliénante du dieu argent. Aussi Shakespeare arremete lourdement contre lui, le dieu Mamon, comme est connu l'argent, quand il dit : ? Métal maudit, toi, prostituée commune de l'humanité, que tu sèmes la discorde entre les peuples ?. Avant eux encore, déjà le poète païen Virgílio parlait de ? execrável siège de l'or ?. Enfin, par à l'envers de tous les maux de notre société il se trouve l'argent ; ou pour le moins il se trouve aussi l'argent. Pour que ceci ne dure pas et un nouveau modus vivendi est legs aux proches générations est nécessité ? instruire pour l'argent ? , pour la droite utilisation de l'argent.
Pour ceci, un des mots qui ont besoin d'être sauvés et tranche dans pratique par des nations, sociétés et par les personnes c'est sobriété. Sobriété indique la capacité de se modérer, utiliser raisonnablement les choses, la modération.
San Francisco, reconnu universellement comme ? père des pauvres ? , en se mettant contre le capitalisme naissant dans son temps il parlait aux quatre vents de la bonne pauvreté et de la mauvaise pauvreté. La bonne pauvreté est être pauvre de choses et riches de vertus, tant que la mauvaise pauvreté, par contre, est être riche de choses et pauvre de vertus. Et aujourd'hui le penseur Jean-François Défaillant, dit que malheureusement, quand il se dit que quelqu'un est vertueux est appelé hypocrite. È aussitôt que se voit vertu dans des temps de globalisation où ce qui importe est avoir argent pour avoir pouvoir : pouvoir d'achat et de contrôle. Et exactement pour le compte de cette globalisation financière nous pouvons dire que ces cris de révolte sont impuissants. Le dieu argent, pour ainsi dire, se rit de tout cela. Une critique profícua de l'onipotência de l'argent seulement se peut faire en connaître autre ordre de richesse, une instance supérieure qui le relativise et il le juge.
Un grand commerçant anglais, à la fin d'un article lequel il a écrit sur l'argent, et qui a fini si en constituant dans son testament intellectuel, disait ainsi : ? L'argent est une chose qui tache et seule manière pour que ne se laisse pas tacher par lui est l'utiliser honnêtement et généreusement. Je dois le considérer comme à moitié faire le bien aux autres et non en fonction de mon exclusif bonheur et de sécurité. Je suis un simple administrateur pour utiliser les talents et la richesse obtenue et quand de mon allée, je serai jugé sur mon administration et non sur ma richesse. Je ne peux pas me servir de l'argent pour engager un avocat meilleur à des fins retirées ou pour corrompre un juge, mais pour laisser une homologation d'utilisation digne et correcte des biens que j'ai reçu en vie ?.
Il contiendrait maintenant, la prépare en ragoût de conclusion, rappeler un opportun principe Pascal sur les trois ordres de grandeur dans laquelle l'homme peut se réaliser : l'ordre matériel des corps, à intellectuel et le surnaturel, de la sainteté.
Un abîme ? il continue Pascal - il sépare celui-là plusieurs ordres de façon similaire qu'un abîme sépare les trois royaumes de la nature : minéral, légume et animal. Les richesses matérielles rien n'ajoutent pas ni ne suppriment pas le génie qui agit dans un plan différent. Les grandeurs matérielles comme le intellectuelles rien ne s'ajoutent pas ni ne suppriment pas au Saint qui n'appartient pas à un autre ordre et a par témoin le Dieu lui-même, non les yeux ou aux esprits des curieux. Quelques-uns, concluent Pascal, seulement savent admirer les grandeurs charnelles comme s'il n'y avait pas les intellectuels ; autres, seulement admirent les intellectuels comme si dans l'ordre de la sagesse il n'y avait autres réalités infiniment plus élevées.
El verdadero se sentía de la pobreza
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Elian Alabi Lucci
¿? Las características corpóreas son, por natureza, egoístas, privados. No enriquecen a nadie sin al mismo tiempo empobrecer otros. ¿Ésos que consumimos hoy el inconsideravelmente se deducen a las generaciones que vienen? (Raniero Cantalamessa)
cuando fue dicho hace tiempo de las personas pobres, era dicho de las personas pobres de su ciudad, o en el máximo de la ciudad vecina. Sin embargo, tenía las nuevas posibilidades de comunicación, el problema de la pobreza llegó a ser planetario: la mitad de la población mundial vive con 2 dólares de día.
¿Nuestra oferta es que la pobreza no decide con medidas o actitudes de los simplistas? para dar el alimento. ¿En esta dirección, está bastante en las cuales déjenos los recuerdan una canción del Titãs en el cual si dice eso? la gente no sólo desea el alimento. Éste, pues Nelson diría a Rodrigues, es el ululante obvio.
¡Las personas pobres existen! E está en toda la partición. Ella es necesaria dar la cuenta de la existencia de ellos. ¿La expresión? ¿las personas pobres? ¿provoca, en los países ricos, el mismo efecto que en el viejo Romans provocó la expresión? los bárbaros: confusión, pánico. Se prometieron en construir las paredes y enviar a ejércitos para que las fronteras las miren; hacemos la misma cosa de otras maneras. Sin embargo, historia en la muestra que todo esto es inútil.
Nuestra tendencia es interponer entre nosotros y cristales dobles pobres. El efecto de estos cristales, hoy tan campo común, es obstaculizar el frío del boleto él y ellos los ruidos, todo para ablandar, hacer todo para llegar bochornoso, atenuado.
Con efecto, vemos a personas pobres que si el movimiento, si agitan, ellas grita hacia fuera en la pantalla de la televisión, de las páginas de periódicos y de los misionarios de los compartimientos, pero de su grito adentro llegan ellos de muy lejos. No penetra nuestro corazón. Nosotros en las manzanas protegidas contra ellos.
Con el tiempo, unhappyly, adentro los acostumbramos a todo, también, la miseria de la otra gente. E más adentro no impresiona los de tal manera y nos los aacabamos para considerarla inevitable.
En el informe 2000/2001 sobre el desarrollo mundial dedicado al tema del combate la pobreza, podemos observar paradoxicalally eso si nunca produjo de tal manera y en ningún momento si es aplicado como mucha ciencia para la producción de mercancías y los servicios y, aunque esto, 2.8 mil millones personas, es decir, casi mitad de la población mundial, vidas con menos de 2 dólares/día.
En nuestro país, PÁJARO, que trabaja con los datos oficiales del IPEA (instituto aplicado de la investigación económica), estima en 2002 el número de personas pobres en 54 millones, de los cuales 22 millones eran pobres.
Qué podemos hacer con eficacia del concreto para las personas pobres se puede resumir en tres palabras: para amarlos, tratarlos con dignidad y para ayudarles.
Para amar los medios pobres de las personas principalmente de respetarlos (la preconcepción contra las personas pobres es bien sabido, que se descuidan sistemáticamente, dice, en el servicio público o la vida en general…) e para reconocer su dignidad, sobre todos hoy cuando, en la sociedad del globalizada donde vivimos, la dignidad de la persona no se respeta de una forma general. Se considera solamente mientras que un comprador en el potencial para lo que puede consumir y obviamente dar a beneficio.
¿Las personas pobres no merecen solamente nuestro commiseration y compasión (? Coitadinhos, como sufren) también merecen nuestra admiración. Viven la humanidad en situaciones se han limitado profundamente. De una manera similar que en la reunión si prueba el automóvil en condiciones extremas, las pobres entra la profunda en las capacidades del humano.
Hoy, sin embargo, los alms simples no son bastante más. Otras maneras existen muchos para hacer las mercancías apropiadas para servir a las personas pobres. Un día, un industrial italiano rico, miraba a hermana del confinamiento para pedir un consejo a él. Tengo mucho dinero y no sé en cuanto a hago para ayudar a las personas pobres y en caso de necesidad para darles - como Cristo que indicó - todo qué tengo. La hermana pidió un día pensar. En el día siguiente dijo el industrial: Usted tiene dinero disponible en este momento, entonces amplía más su industria y del trabajo a los trabajadores. La verdad es que no es bastante a dar (al boleto de la elasticidad, al alimento de la elasticidad, dar una renta mínima) es necesario amar, que es crear condiciones de modo que puedan convertirse fullfilled. Es que excluido más necesidad.
¿El Idolatria del dinero? Raíz de todos los varones
la raíz de todos los varones, de que adentro los devastan hoy, sobre todo el gran inaquality social y para la consecuencia la pobreza extrema del gran paquete de la población está en el valor enorme que si al dinero.
El mundo de hoy proclama a los cuatro vientos: todo es posible para quién tiene dinero. E, en cierto nivel, todos los acontecimientos nuestra vuelta se parece confirmar este principio.
Karl Marx, que hizo uno de los análisis el más penetrante del dinero, dice del onipotência del alienator del dinero del dios. También se sabe el arremete de Shakespeare pesadamente contra él, el dios de Mamon, como el dinero, cuando dice: Metal maldecido, usted, prostitute común de la humanidad, que usted siembra la discordia entre la gente. ¿Antes todavía de ellos, ya el rayo pagano de Virgílio del poeta de? jefaturas del execrável del oro. En el último, porque al revés de todos los varones de nuestra sociedad el dinero satisface; o por lo menos del dinero las reuniones también. ¿De modo que esto no dure y una nueva manera de la vida es herencia a las generaciones siguientes es necesidad? ¿para educar para el dinero? , para el uso recto del dinero.
Para esto, una de las palabras que necesita ser rescatado y él envía por correo en práctico para las naciones, compañías y para la gente está la sobriedad. La sobriedad indica la capacidad de refrenarse, para utilizar las cosas, moderación sensible.
¿San Francisco, reconocido universal como? ¿padre de las personas pobres? , fijando contra el capitalismo incipiente en su tiempo él habló a los cuatro vientos de la buena pobreza y de la mala pobreza. La buena pobreza es ser pobres de cosas y los ricos de virtudes, mientras que la mala pobreza, para el contrario, es ser ricos de cosas y pobres de virtudes. E que omite hoy al pensador de Jean-François, dice eso unhappyly, cuando dice que alguien es virtuosa está llamada hypocritical. È tan pronto como vea la virtud en los tiempos del globalization donde qué importa él es tener dinero a tener que poder: para poder de compra y de control. E a causa de este globalization financiero podemos decir exactamente que estos gritos de la rebelión son impotentes. El dinero del dios, así que hablar, se ríe de todo esto. El profícua crítico del onipotência del dinero solamente si puede hacer saber otra orden de la abundancia, una etapa más alta de la súplica que relativizes la y la la juzga.
Un gran comerciante inglés, al extremo de un artículo que ella escribió en el dinero, y que ella acabó si constituye en su voluntad del intelectual, dicha así: El dinero es una cosa que mancha y la única manera para no dejarse al punto para ella es utilizarlo honesto y abundante. Debo considerarlo como mitad para hacer el bueno a los otros y no en función de mi felicidad y seguridad exclusivas. Soy administrador simple para utilizar los talentos y abundancia conseguida y cuando de la mina ida, me juzgarán en mi administración y no en mi abundancia. No puedo servirme del dinero para contraer a un abogado mejor para los extremos sospechosos o para corromper a un juez, pero para dejar una certificación del uso digno y correcto de las mercancías que recibí mientras que aún está vivo.
Ahora cabría, los guisados él de la conclusión, a relembrar un principio oportuno de Paschal en las tres órdenes de la magnitud en las cuales el hombre puede convertirse fullfilled: la orden material de los cuerpos, el intelectual y supernatural, de la santidad.
¿Un abismo? continúa Paschal - se separa a estas algunas órdenes de una manera similar que un abismo separa los tres reinos de la naturaleza: mineral, vehículo y animal. La abundancia material nada agrega ni suprime a genio que actúa en un diverso plan. Intelectual que los largenesses materiales como nada agregan ni que suprimen al santo que pertenece a una otra orden y tiene para el testigo el dios apropiado, no ellos los ojos o las mentes los curiosos. Algunos, concluyen Paschal, sólo sepa para admirar los tiempos de la carne de los largenesses como si no tuviera los intelectuales; otros, admiran solamente a intelectuales como si en la orden de la sabiduría infinitamente más no tuviera otras realidades levantadas.
Quello allineare ha ritenuto della povertà
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Elian Alabi Lucci
? Le proprietà corporeal sono, per natura, egoists, riservati. Non arricchiscono nessuno senza allo stesso tempo empobrecer altri. Quelli che oggi consumiamo il inconsideravelmente sono dedotti alle generazioni venenti? (Raniero Cantalamessa)
quando era lungamente detto fa di povere persone, era detto di povere persone della relativa città, o nel massimo della città vicina. Tuttavia, ha avuto le nuove possibilità di comunicazione, il problema della povertà è diventato planetario: la metà della popolazione in tutto il mondo vive con 2 dollari di giorno.
La nostra proposta è che la povertà non decide con le misure o gli atteggiamenti di simplistas? per dare alimento. In questo senso, è abbastanza in che lascili se li ricordino di una canzone del Titãs in cui se dice quello? la gente non solo desidera l'alimento. Ciò, poichè il Nelson direbbe Rodrigues, è il ululante evidente.
Le povere persone esistono! La E è in tutto il divisorio. È necessaria da dare il cliente dell'esistenza di loro. L'espressione? le povere persone? provoca, nei paesi ricchi, lo stesso effetto che nel vecchio Romans ha provocato l'espressione? i Barbarians: confusione, panico. Si sono impegnati nella costruzione delle pareti e nella trasmissione degli eserciti affinchè i bordi li guardino; facciamo la stessa cosa in altri sensi. Tuttavia, storia nel campione che tutto questo è inutile.
La nostra tendenza è di interporre fra noi e poveri doppi vetri. L'effetto di questi vetri, oggi così terreno comunale, è di ostacolare il freddo del biglietto esso e loro rumori, tutto per ammorbidire, fare tutto per arrivare sultry, attenuato.
Con effetto, vediamo le povere persone che se il movimento, se agitano, grida fuori nello schermo della televisione, delle pagine dei periodici e dei missionari degli scomparti, ma del relativo grido dentro arrivano loro di molto lontano. Non penetra il nostro cuore. Noi nei pomi protetti dai.
Con il tempo, unhappyly, dentro accustom loro a tutto, anche, la miseria dell'altra gente. E più dentro non li impressiona loro in tale maniera e aacabamos per considerarla inevitabile.
Nel rapporto 2000/2001 sullo sviluppo in tutto il mondo dedicato all'argomento di combattimento la povertà, possiamo osservare paradoxicalally quello se non producesse mai in tale maniera ed a nessun momento se applicato tanta scienza per la produzione delle merci e servizi e, anche se questo, 2.8 miliardo genti, cioè quasi la metà della popolazione in tutto il mondo, vite con più meno di 2 dollari/giorno.
Nel nostro paese, UCCELLO, che lavora con i dati ufficiali del IPEA (istituto applicato di ricerca economica), stima in 2002 il numero di povere persone in 54 milioni, di cui 22 milioni erano poveri.
Che cosa possiamo fare efficacemente di calcestruzzo per le povere persone può essere ricapitolato in tre parole: per amarli, trattarli con dignità e per aiutarli.
Per amare i poveri mezzi delle persone pricipalmente per rispettarli (il preconcetto contro le povere persone è ben noto, che sono trascurate sistematicamente, ad esempio, nel servizio pubblico o nella vita generalmente…) e per riconoscere oggi la relativa dignità, sopra tutti quando, nella società di globalizada in cui viviamo, la dignità della persona non è rispettata di una forma generale. È considerato soltanto mentre un acquirente nel potenziale per che cosa può consumare ed ovviamente dare a profitto.
Le povere persone non meritano soltanto il nostri commiseration e pietà (? Coitadinhos, mentre soffrono) inoltre meritano la nostra ammirazione. Vivono profondamente l'umanità nelle situazioni hanno limitato. In un senso simile che nel raduno se esamina l'automobile nelle circostanze estreme, quelle povere va quella profonda nella capienza dell'umano.
Oggi, tuttavia, i alms semplici non è abbastanza più. Altri sensi esistono molti per fare le merci adeguate per servire le povere persone. Un giorno, un industriale italiano ricco, ha osservato una sorella di relegazione per chiedere un consiglio ad esso. Ho molti soldi e non so quanto al faccio a per aiutare le povere persone e se necessario per dare - come Christ che hanno indicato - tutto loro che cosa ho. La sorella ha chiesto un giorno di pensare. Nel seguente giorno ha detto l'industriale: Avete soldi disponibili a questo momento, allora di più estendono la vostra industria e del lavoro ai lavoratori. La verità è che non è abbastanza da dare (al biglietto di give, all'alimento di give, dare un reddito minimo) è necessaria da amare, che sia di generare le circostanze in moda da poterle diventare fullfilled. È che escluso più bisogno.
Il Idolatria dei soldi? Radice di tutti i maschi
la radice di tutti i maschi, quella dentro li devastano oggi, sopra tutto il inaquality sociale grande e per conseguenza la povertà estrema del pacchetto grande della popolazione è nel valore enorme che se ai soldi.
Il mondo dell'oggi afferma ai quattro venti: tutto è possibile per chi ha soldi. La E, in un determinato livello, tutti gli eventi il nostro ritorno sembra confermare questo principio.
Karl Marx, che ha reso uno delle analisi più penetrante dei soldi, ad esempio del onipotência di alienator dei soldi del dio. Inoltre il arremete dello Shakespeare pesante contro di esso, il dio di Mamon, come i soldi è conosciuto, quando dice: Metallo Cursed, voi, prostitute comune dell'umanità, che seminate il discord fra la gente. Prima di loro ancora, già lo spoke heathen di Virgílio del poet di? sedi del execrável dell'oro. Infine, dato che indietro di tutti i maschi della nostra società i soldi vengono a contatto di; o almeno dei soldi i raduni anche. In modo che questo non duri e un nuovo modo di vivere è eredità alle generazioni seguenti è la necessità? per istruire per i soldi? , per l'uso diritto dei soldi.
Per questa, una delle parole che deve essere salvata ed esso spediscono per posta in pratico per le nazioni, aziende e per la gente è il sobriety. Il Sobriety indica la capacità di trattenersi, per usare assennatamente le cose, la moderazione.
San Francisco, riconosciuta universalmente As? padre di povere persone? , regolandosi contro il capitalismo incipiente nel relativo tempo ha parlato ai quattro venti di buona povertà e della povertà difettosa. La buona povertà è di essere poveri delle cose e rich delle virtù, mentre la povertà difettosa, per l'opposto, è di essere rich delle cose e poveri delle virtù. La E oggi che stabilizza il thinker del Jean-François, ad esempio quella unhappyly, quando dice che qualcuno è virtuosa è denominata hypocritical. È non appena vede la virtù nei tempi di globalization dove che cosa importa esso è di avere soldi da dovere potere: per potere dell'acquisto e del controllo. E a causa di questo globalization finanziario possiamo dire esattamente che queste grida della sommossa sono impotent. I soldi del dio, in modo da parlare, ridono di tutto questo. Il profícua critico del onipotência dei soldi da solo se può fare conoscere un altro ordine di ricchezza, un'più alta fase di appello che relativizes esso ed esso la giudica.
Un commerciante inglese grande, all'estremità di un articolo che ha scritto sui soldi e che ha rifinito se costituendo nella relativa volontà dell'intellettuale, ad esempio così: I soldi sono una cosa che macchia e l'unico senso per non affidarsi al punto per esso è usarlo onesto e generoso. Devo considerarlo come metà per fare il buon agli altri e non in funzione della mie felicità e sicurezza esclusive. Sono un coordinatore semplice per usare i talentos e ricchezza ottenuta e quando della miniera andata, sarò giudicato sulla mia gestione e non sulla mia ricchezza. Non posso servirlo dei soldi per contrarre un avvocato migliore per le estremità sospettose o per corrompere un giudice, ma per lasciare una certificazione di uso degno e corretto delle merci che ho ricevuto mentre ancora vivo.
Ora si adattare, stufati esso della conclusione, a relembrar un principio opportuno di Paschal sui tre ordini di grandezza in cui l'uomo può diventare fullfilled: l'ordine materiale dei corpi, di quello intellettuale e supernatural, di santità.
Un abyss? continua Paschal - separa a questi alcuni ordini in un senso simile che un abyss separa i tre regni della natura: minerale, verdura ed animale. La ricchezza materiale niente aggiunge né sopprime il genius che si comporta in un programma differente. Intellettuale che i largenesses materiali come il niente aggiungono né che sopprimono al san che appartiene altro ad un ordine ed ha per testimone il dio adeguato, non loro occhi o le menti di quei curiosi. Alcuni, concludono Paschal, solo sappia per ammirare i tempi della carne dei largenesses come se non abbia avuto gli intellettuali; altri, ammirano soltanto gli intellettuali come se per la saggezza infinitamente più non abbia avuta altre realtà sollevate.
Das zutreffende man glaubte von der Armut
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Elian Alabi Lucci
? Die körperlichen Eigenschaften sind, durch seine Natur, die Egoisten, privat. Sie reichern niemand nicht ohne gleichzeitig empobrecer andere an. Die, daß heute wir inconsideravelmente verbrauchen, werden zu den kommenden Erzeugungen abgezogen? (Raniero Cantalamessa)
als es vor langer Zeit von den armen Personen gesagt wurde, war von den armen Personen seiner Stadt oder im Maximum der benachbarten Stadt besagt. Jedoch hatte die neuen Möglichkeiten der Kommunikation, das Problem der Armut wurde planetarisch: Hälfte der weltweiten Bevölkerung lebt mit 2 Dollar Tag.
Unser Antrag ist, daß die Armut nicht mit Massen oder simplistas Haltung entscheidet? Nahrung geben. In dieser Richtung ist es genug, dem uns sich erinnern an sie ein Lied des Titãs in lassen Sie, in dem, wenn es das sagt? die Leute wünschen nicht nur Nahrung. Dieses, da Nelson Rodrigues sagen würde, ist das offensichtliche ululante.
Die armen Personen bestehen! E ist in allem Fach. Sie ist notwendig, um über dem Bestehen von ihnen zu berichten. Der Ausdruck? die armen Personen? es erregt, in den reichen Ländern, den gleichen Effekt, der im alten Romans den Ausdruck erregte? die Barbaren: Durcheinander, Panik. Sie versprachen sich, wenn sie Wände konstruierten und Armeen sendeten, damit die Ränder sie aufpassen; wir bilden die gleiche Sache in anderen Weisen. Jedoch Geschichte in der Probe, die alles dieses unbrauchbar ist.
Unsere Tendenz ist, zwischen uns und schlechten doppelten Gläsern zu vermitteln. Der Effekt dieser Gläser, heute so Common, ist, die Karte Kälte zu hindern es und sie Geräusche, alles, um zu erweichen, alles ankommen zu lassen schwül, vermindert.
Mit Effekt sehen wir die armen Personen, die, wenn Bewegung, wenn sie aufregen, sie heraus auf dem Schirm des Fernsehens, der Seiten der Zeitschriften und der Zeitschriften Missionare, aber schreien seines Shout innen sie von sehr weit ankommt. Es dringt nicht unser Herz ein. Wir in den Kernfrüchten geschützt vor ihnen.
Mit der Zeit unhappyly innen gewöhnen uns wir sie alles auch das anderen Elend der Leute. E beeindruckt es mehr innen nicht sie in solch einer Weise und uns aacabamos für das Betrachten sie unvermeidlich.
In Bericht 2000/2001 über die engagierte weltweite Entwicklung zum Thema des Kampfes die Armut, können wir das paradoxicalally beobachten, wenn es nie in solch einer Weise und an keinem Moment wenn angewandt wie viel Wissenschaft für die Produktion von Waren und Dienstleistungen und, obgleich dieses, 2.8 Milliarde Leute, das heißt, fast Hälfte von der weltweiten Bevölkerung, Leben mit weniger als 2 Dollar/Tag produzierte.
In unserem Land VOGEL, der mit amtlichen Daten des IPEA (angewandtes Institut der Wirtschaftsforschung) arbeitet, Achtung in 2002 die Zahl armen Personen in 54 Million, von denen 22 Million schlecht waren.
Was wir vom Beton für die armen Personen effektiv bilden können, können in drei Wörtern zusammengefaßt werden: sie lieben, sie mit Würde behandeln und ihnen zu helfen.
Die schlechten Mittel der Personen hauptsächlich lieben, sie zu respektieren (die vorgefaßte Meinung gegen die armen Personen ist, die systematisch vernachlässigt werden, sagt, im allgemeinen Service oder im Leben im allgemeinen… weithin bekannt) e, zum seiner Würde, über allen heute zu erkennen, wenn, in der globalizada Gesellschaft, in der wir leben, die Würde der Person nicht von einer allgemeinen Form respektiert wird. Es nur wird während ein Käufer im Potential betrachtet für, was es und Profit offensichtlich geben kann verbrauchen.
Die armen Personen verdienen nicht nur unsere Anteilnahme und Mitleid (? Coitadinhos, während sie) auch leiden, sie verdienen unsere Bewunderung. Sie leben tief die Menschlichkeit in den Situationen haben begrenzt. In einer ähnlichen Weise, die in der Sammlung, wenn sie das Automobil in den extremen Bedingungen prüft, die schlechten das tiefe in den Kapazitäten des menschlichen Wesens gehen.
Heute jedoch sind die einfachen Almosen nicht genug mehr. Andere Weisen bestehen viele, zum der korrekten Waren die armen Personen dienen zu lassen. Ein Tag, ein reiches italienisches industrielles, schaute eine Schwester der Beschränkung nach dem Bitten um einen Rat zu ihm. Ich habe viel Geld und ich weiß nicht hinsichtlich bilde, um den armen Personen zu helfen und wenn notwendig - wie Christ, den es - anzeigte, alles zu geben ihnen, was ich habe. Die Schwester bat um einen Tag zu denken. Am folgenden Tag sagte es das industrielle: Sie haben vorhandenes Geld an diesem Moment, dann verlängert es mehr Ihre Industrie und des Jobs auf die Arbeiter. Die Wahrheit ist, daß zu lieben nicht ist genug, zum zu geben (zur Gebenkarte, zur Gebennahrung, ein minimales Einkommen geben) ist notwendig, die, Bedingungen zu verursachen ist, damit sie werden können fullfilled. Es ist, daß mehr ausgeschlossen Notwendigkeit.
Das Idolatria des Geldes? Wurzel aller Männer
die Wurzel aller Männer, die innen verwüsten sie sie heute, über allem großen Sozialinaquality und für Konsequenz ist die extreme Armut des großen Paketes der Bevölkerung im enormen Wert, der wenn zu vom Geld.
Die Welt des heutigen Tages proklamiert zu den vier Winden: alles ist möglich für, wem Geld hat. E, in einem bestimmten Niveau, alle Fälle unsere Rückkehr scheinen, diese Grundregel zu bestätigen.
Karl Marx, der ein von den Analysen Durchdringungs vom Geld bildete, sagt vom alienator onipotência des Gottgeldes. Auch Shakespeare arremete schwer gegen es, der Mamon Gott, als das Geld bekannt, wenn sagt: Verfluchtes Metall, Sie, gemeines Prostituiertees der Menschlichkeit, daß Sie die Zwietracht zwischen den Völkern säen. Vor ihnen noch, bereits die heidnische Dichter Virgílio Speiche von? execrável Hauptsitze des Goldes. Schließlich denn rückwärts von allen Männern unserer Gesellschaft trifft das Geld; oder mindestens die des Geldes Treffen auch. Damit dieses nicht dauert und eine neue Lebensart ist Vermächtnis zu den folgenden Erzeugungen ist Notwendigkeit? für das Geld erziehen? , für den geraden Gebrauch des Geldes.
Für dieses schicken eins der Wörter, die es gerettet werden muß und es durch Pfosten in praktischem für Nationen, Firmen und für die Leute ist Nüchternheit. Nüchternheit zeigt die Kapazität an, sich zurückzuhalten, um die Sachen, Mäßigung vernünftig zu verwenden.
San Francisco, allgemeinhin erkannt wie? Vater der armen Personen? , einstellend gegen den anfänglichen Kapitalismus in seiner Zeit sprach er mit den vier Winden der guten Armut und der schlechten Armut. Die gute Armut ist, Armen von Sachen zu sein und Rich von Tugenden, während die schlechte Armut, für das Entgegengesetzte, Rich von Sachen und Armen von Tugenden zu sein ist. E, das heute den Jean-François Denker zurückfällt, sagt das unhappyly, wenn es sagt, daß jemand wird benannt heuchlerisch rechtschaffen ist. È, sobald die Tugend in den Globalisierungzeiten sieht, wo was es es ausmacht, ist, das Geld zu haben, zum in der Lage sein zu müssen: vom Erwerb und von der Steuerung in der Lage sein. E genau wegen dieser finanziellen Globalisierung können wir sagen, daß diese Shouts des Aufruhrs machtlos sind. Das Gottgeld, also zu sprechen, lacht an alles dieses. Kritisches profícua des onipotência des Geldes alleine wenn das Kennen eines anderen Auftrages von Fülle bilden kann, ein höheres Stadium des Anklangs, der es und es relativizes, beurteilt es.
Ein großer englischer Händler, zum Ende eines Artikels, den sie auf das Geld schrieb und den sie beendete, beim Festsetzen in seinem Intellektuelwillen, folglich gesagt: Das Geld ist eine Sache, die beschmutzt und die einzige Weise für das Überlassen nicht Punkt für sie ist, es zu verwenden ehrlich und großzügig. Ich muß es für Hälfte halten, um das gute zu den anderen und nicht in Abhängigkeit von meinem exklusiven Glück und Sicherheit zu bilden. Ich bin ein einfacher Verwalter, zum der talentos zu verwenden und erhaltene Fülle und wenn von gegangener Grube, werde ich auf meiner Leitung und nicht auf meiner Fülle beurteilt. Ich kann nicht mich des Geldes dienen, um Vertrag besseren Rechtsanwalts für mißtrauische Enden abzuschließen oder einen Richter zu verderben, aber eine Bescheinigung des angemessenen und korrekten Gebrauches der Waren zu lassen, die ich empfing, wenn noch lebendig.
Es würde jetzt, Eintopfgerichte es der Zusammenfassung, zu relembrar eine günstige Grundregel von Paschal auf den drei Aufträgen der Größe passen, in denen der Mann werden kann fullfilled: der materielle Auftrag der Körper, des intellektuellen und supernatural, der Heiligkeit.
Ein Abgrund? es setzt Paschal fort - es trennt sich zu diesen etwas Aufträgen in einer ähnlichen Weise, daß ein Abgrund die drei Königreiche der Natur trennt: Mineral, Gemüse und Tier. Materielle Fülle nichts addiert noch unterdrückt das Genie, das in einem anderen Plan fungiert. Intellektueller, den, die materiellen largenesses als das nichts zum Heiligen, das einem anderen Auftrag gehört und für Zeuge den korrekten Gott hat, nicht sie Augen oder der Verstand von den neugierigen hinzufügen noch unterdrücken. Einige, folgern Paschal, nur wissen Sie, um die largenesses Fleischzeiten zu bewundern, als ob es nicht die Intellektuellen hatte; andere, bewundern nur die Intellektuellen, als ob im Auftrag der Klugheit sie unendlich mehr nicht andere angehobene Wirklichkeiten hatte.
The True one Felt of the Poverty
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
Elian Alabi Lucci
? The corporeal properties are, by its very nature, egoists, private. They do not enrich nobody without at the same time empobrecer others. Those that today we consume inconsideravelmente are deducted to the coming generations? (Raniero Cantalamessa)
When it was said long ago of the poor persons, was said of the poor persons of its city, or in the maximum of the neighboring city. However, had the new possibilities of communication, the problem of the poverty became planetary: half of the world-wide population lives with 2 dollars day.
Our proposal is that the poverty does not decide with measures or simplistas attitudes? to give food. In this direction, it is enough that in let us remember them a song of the Titãs in which if it says that? the people does not only want food. This, as Nelson would say Rodrigues, is the obvious ululante.
The poor persons exist! E is in all part. She is necessary to give account of the existence of them. The expression? the poor persons? it provokes, in the rich countries, the same effect that in the old Romans provoked the expression? the Barbarians: confusion, panic. They pledged themselves in constructing walls and sending armies for the borders to watch them; we make the same thing in other ways. However, history in the sample that everything this is useless.
Our trend is to interpose between us and poor double glasses. The effect of these glasses, today so common, is to hinder the ticket cold it and them noises, everything to soften, to make everything to arrive sultry, attenuated.
With effect, we see the poor persons who if move, if they agitate, they cry out in the screen of the television, the pages of periodicals and the magazines missionaries, but its shout in arrives them of very far. It does not penetrate our heart. We in the pomes protected from they.
With the time, unhappyly, in we accustom them to everything, also, the other people's misery. E it more in does not impress them in such a way and we aacabamos for considering it inevitable.
In report 2000/2001 on the dedicated World-wide Development to the subject of the combat the poverty, we can observe paradoxicalally that if it never produced in such a way and at no moment if applied as much science for the production of goods and services and, although this, 2,8 billion people, that is, almost half of the world-wide population, lives with less than 2 dollars/day.
In our country, BIRD, who works with official data of the IPEA (Applied Institute of Economic Research), esteem in 2002 the number of poor persons in 54 million, of which 22 million were poor.
What we can make effectively of concrete for the poor persons can be summarized in three words: to love them, to treat them with dignity and to help them.
To love the poor persons mainly means to respect them (the preconception against the poor persons is well-known, who systematically are neglected, says, in the public service or the life in general…) e to recognize its dignity, over all today when, in the globalizada society where we live, the dignity of the person is not respected of a general form. It only is considered as a purchaser in potential for what it can consume and obviously to give profit.
The poor persons do not deserve only our commiseration and compassion (? Coitadinhos, as they suffer) also they deserve our admiration. They live deeply the humanity in situations have limited. In a similar way that in rally if it tests the automobile in extreme conditions, the poor ones go the deep one in the capacities of the human being.
Today, however, the simple alms is not enough more. Other ways exist many to make the proper goods to serve the poor persons. One day, a rich Italian industrial, looked a sister of confinement for asking for an advice to it. I have much money and I do not know as to make to help the poor persons and if necessary to give - as Christ it indicated - everything to them what I have. The sister asked for one day to think. In the following day it said the industrial: You have available money at this moment, then it more extends your industry and of the job to the laborers. The truth is that it is not enough to give (to give ticket, to give food, to give a minimum income) is necessary to love, that is to create conditions so that they can become fullfilled themselves. It is that excluded more need.
The Idolatria of the Money? Root of All the Males
the root of all males, that in they devastate them today, over all the great social inaquality and for consequence the extreme poverty of great parcel of the population is in the enormous value that if of to the money.
The world of today proclaims to the four winds: everything is possible for who has money. E, in a certain level, all the events our return seem to confirm this principle.
Karl Marx, who made one of the analyses most penetrating of the money, says of the alienator onipotência of the god money. Also Shakespeare arremete heavily against it, the Mamon god, as the money is known, when says: Cursed metal, you, common prostitute of the humanity, that you sow the discord between the peoples. Before them still, already the heathen poet Virgílio spoke of? execrável headquarters of the gold. At last, for backwards of all males of our society the money meets; or at least the money also meets. So that this does not last and a new way of life is legacy to the next generations is necessity? to educate for the money? , for the straight use of the money.
For this, one of the words that it needs to be rescued and it dispatches by post in practical for nations, companies and for the people is sobriety. Sobriety indicates the capacity to restrain itself, to use the things, moderation sensibly.
San Francisco, recognized universally as? father of the poor persons? , setting against the incipient capitalism in its time he spoke to the four winds of the good poverty and the bad poverty. The good poverty is to be poor of things and rich of virtues, while the bad poverty, for the the opposite, is to be rich of things and poor of virtues. E today Defaulting the Jean-François thinker, says that unhappyly, when it says that somebody is virtuous is called hypocritical. È as soon as sees the virtue in globalization times where what it matters it is to have money to have to be able: to be able of purchase and control. E accurately on account of this financial globalization we can say that these shouts of revolt are impotent. The god money, so to speak, laughs at everything this. Critical profícua of the onipotência of the money alone if can make knowing another order of wealth, a higher stage of appeal that relativizes it and it judges it.
A great English trader, to the end of an article that she wrote on the money, and that she finished if constituting in its intellectual will, said thus: The money is a thing that spots and the only way for not leaving itself to spot for it is to use it honest and generously. I must consider it as half to make the good to the others and not in function of my exclusive happiness and security. I am a simple administrator to use the talentos and gotten wealth and when of gone mine, I will be judged on my administration and not on my wealth. I cannot serve me of the money to contract a better lawyer for suspicious ends or to corrupt a judge, but to leave a certification of worthy and correct use of the goods that I received while still alive.
It would fit now, stews it of conclusion, to relembrar an opportune principle of Paschal on the three orders of magnitude in which the man can become fullfilled itself: the material order of the bodies, the intellectual and the supernatural one, of the sanctity.
An abyss? it continues Paschal - it separates to these some orders in a similar way that an abyss separates the three kingdoms of the nature: mineral, vegetable and animal. The material wealth nothing add nor suppress the genius who acts in a different plan. Intellectual the material largenesses as the nothing add nor suppress to the saint that belongs to one another order and has for witness the proper God, not them eyes or the minds of the curious ones. Some, conclude Paschal, only know to admire the largenesses flesh times as if it did not have the intellectuals; others, only admire the intellectuals as if in the order of the wisdom it infinitely more did not have other raised realities.
Det riktiga klädde med filt av armodet
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Elian Alabi Lucci
? Den fysiska rekvisitan är, vid dess very natur, egoists som är privata. De berikar inte inget utan samtidigt empobrecer andra. De, att vi konsumerar i dag inconsideravelmente, dras av till de kommande utvecklingarna? (Raniero Cantalamessa)
då den var said long sedan av de fattiga personerna, var said av de fattiga personerna av dess stad eller i maximat av den neighboring staden. Emellertid hade de nya möjligheterna av kommunikationen, problemet av armodet blev planetariskt: halvan av den world-wide befolkningen bor med 2 dollar dag.
Vårt förslag är att armodet inte avgör med mäter eller simplistasinställningar? att ge mat. I denna riktning är det nog som i låt oss minns dem en song av Titãsen, i som om det något att säga det? folket önskar inte endast mat. Denna som den Nelson skulle något att säga Rodrigues, är den tydliga ululanten.
De fattiga personerna finns! E är sammanlagt delen. Hon är nödvändig beträffande att ge kontot av existensen av dem. Uttryckt? de fattiga personerna? det provocerar, i de rika länderna, samma verkställer det i den gammala Romansen provocerade uttryckt? barbarerna: förvirring görar panikslagen. De förpliktade sig, i konstruering av väggar, och överföring av arméer för gränsar till klockan dem; vi gör det samma tinget i annan väg. Emellertid historia i ta prov som allt detta är onyttigt.
Vår trend är att inskjuta mellan oss och fattiga dubbla exponeringsglas. Verkställa av dessa exponeringsglas, i dag så vanligt, är att hinder etiketteraförkylningen det, och de stojar, allt för att mjukna, att göra allt för att ankomma sultry, förtunnat.
Med verkställa, ser vi de fattiga personerna som, om flyttningen, om de agiterar, dem gråter ut i avskärma av televisionen, sidorna av tidskrifter och tidskriftmissionärerna, men dess rop ankommer in dem av mycket långt. Det tränger igenom inte vår hjärta. Oss i pomesna som skyddas från dem.
Med tiden unhappyly, in vänja sig vi dem till allt, också, det annat folkets misär. E imponerar det mer in inte dem in sådan långt och oss aacabamos för att betrakta den ofrånkomlig.
I rapport 2000/2001 på den hängivna World-wide utvecklingen till betvinga av striden armodet, kan vi observera paradoxicalally att, om det producerade aldrig in sådan a långt och på inget ögonblick om applied som godor för mycket vetenskap för tillverkning av och servar och, även om detta, 2.8 miljard folk, som är, nästan halvan av den world-wide befolkningen, liv med mer mindre än 2 dollar/dag.
I vårt land FÅGEL, som fungerar med officiella data av IPEAEN (Applied institut av ekonomisk forskning), aktning i 2002 numrera av fattiga personer i 54 miljoner, som 22 miljoner var fattiga av.
Vad vi kan göra effektivt av för att hårdna för de fattiga personerna, kan resumeras i tre uttrycker: att älska dem, till fest dem med värdighet och att hjälpa dem.
Att älska det fattiga hjälpmedlet för personer främst till respekt dem (preconceptionen mot de fattiga personerna är välkänd, som försummas systematiskt, något att säga, i offentlig service eller livet i allmänhet…), e som känner igen dess värdighet, över alla, när, i globalizadasamhället, var vi bor, värdigheten av personen inte är respekterad av en general, bildar i dag. Det är endast ansett som en purchaser i potentiellt för vad det kan konsumera och självfallet ge vinst.
De fattiga personerna förtjänar inte endast vår medömkan och medkänsla (? Coitadinhos som de lider) också, förtjänar de vår beundran. De bor djupt mänskligheten i lägen har begränsat. I ett liknande långt samlar det in, om den testar bilen i ytterlighet villkorar, de fattiga går den djupa i kapacitetarna av människan.
I dag emellertid, är den enkla allmosan inte nog mer. Annan väg finns många som gör de riktiga godorna till serven de fattiga personerna. En dag ett rikt italienskt industriellt, såg en syster av fångenskap för att fråga för en rådgivning till den. Jag har mycket pengar, och jag vet inte om gör för att hjälpa de fattiga personerna och, om nödvändigt att ge - som Kristus som den indikerade - allt till dem vad jag har. Systern frågade för en dag till funderare. I efter dagen sade det det industriellt: Du har tillgängliga pengar på detta ögonblick, därefter fördjupa den mer din bransch och av jobbet till arbetarna. Sanningen är att den inte är nog som ska ges (till give etikettera, för att ge mat, för att ge en minimum inkomst) är nödvändig att älska, som är att skapa villkorar, så att de kan bli fullfilled sig. Det är, att uteslutet mer behov.
Idolatriaen av pengarna? Rota allra manlina
manlina för rota allra, det in skövlar de dem i dag, över alla stor social inaquality, och för följd är misären av den stora jordlotten av befolkningen i det jättelikt värderar det om av till pengarna.
Världen av todayen proklamerar till fyrana lindar: allt är möjligheten för vem har pengar. E i ett bestämt jämnt, alla händelser som vår retur verkar för att bekräfta denna princip.
Karl Marx, som gjorde en av analyserna mest genomträngande av pengarna, något att säga av alienatoronipotênciaen av gudpengarna. Också är Shakespeare arremete tungt mot den, den Mamon guden, som pengarna bekant, när något att säga: Fördömdt belägga med metall, dig, vanligt skökan av mänskligheten, att du sår disharmonin mellan bemannar. För dem fortfarande, redan den hedningpoetVirgílio spoken av? execrávelhögkvarter av det guld-. Äntligen for tillbaka allra manlig av vårt samhälle som pengarna möter; eller åtminstone för pengar meetsna också. Så att detta inte varar och, är en ny livsföring legaten till nästa generation är nödvändigheten? att utbilda för pengarna? , för det raka bruket av pengarna.
För detta uttrycker en av, att den behöver att räddas och det utskick per post i praktiskt för nationer, företag, och för folket är nykterhet. Nykterhet indikerar kapaciteten att hindra sig, för att använda saker, moderation sensibly.
San Francisco, igenkänd universal som? fader av de fattiga personerna? och att ställa in mot den begynna kapitalismen i dess tid som han talade till fyrana, lindar av det bra armodet och dåligaarmodet. Det bra armodet är att vara fattigt av saker, och rich av förtjänster, fördriver dåligaarmodet, för motsatsen, ska vara rich av saker och fattigt av förtjänster. E som i dag unhappyly standardinställer den Jean-François tänkaren, något att säga som, när den något att säga, som någon är dygdig, kallas skenheliga. È, så snart som ser förtjänsten i globalisering, tajmar var vad den betyder den är att ha pengar som måste att vara kompetent: att vara kompetent av köp och att kontrollera. E exakt på konto av denna finansiella globalisering oss cannågot att säga att dessa rop av revoltet är impotent. Gudpengarna, så att tala, skratt på allt detta. Den kritiska profícuaen av onipotênciaen av pengarna bara, om kan göra att veta another för att beställa av rikedom, ett högre arrangerar av vädjan som relativizes den, och den bedömer den.
En stor engelsk affärsman, till avsluta av en artikel som hon skrev på pengarna, och som hon avslutade, om utgöra i dess ska intellektuell, sagt thus: Pengarna är ett ting som spots, och det enda för att inte lämna sig till fläcken för den är långt att använda den som är ärlig och generously. Jag måste betrakta det som halva för att göra godan till andra och inte i att fungera av min artikel med ensamrättlycka och säkerhet. Förmiddag I en enkel administratör som använder talentosna och den fångna rikedomen och, när av väck bryta, ska jag bedömas på min administration och inte på min rikedom. Jag kan inte serven mig av pengarna att avtala en bättre advokat för misstänksamt avslutar eller till korrumperat en domare, men att lämna en attestering av värdigt och korrekt bruk av godorna att jag mottog fortfarande vid liv stunder.
Det skulle passformen nu, stews det av avslutningen, till relembrar en läglig princip av påsk- på trena beställer av storlek som manen kan bli i fullfilled sig: det materiellt beställer av förkroppsligar, intellektuellen och den övernaturliga, av heligheten.
En avgrund? det fortsätter påsk- - det avskiljer till dessa något beställer i ett liknande långt att en avgrund avskiljer de tre kungarikena av naturen: mineral, grönsak och djur. Den materiella rikedomen ingenting tillfogar nor dämpar snillet som agerar i ett olikt planerar. Intellektuell de materiella largenessesna som ingenting tillfogar nor dämpar till sainten, som hör hemma till en som, another beställer, och har för vittne den riktiga guden, synar inte de, eller varar besvärad av de nyfikna. Några avslutar påsk-, only vet för att beundra largenesseskötttiderna som, om det inte hade intellektuellerna; andra beundrar endast intellektuellerna som, om i beställa av visheten den inte hade oändligt mer andra lyftta verklighetar.
Поистине одно чувствуемое скудости
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Elian Alabi Lucci
? Corporeal свойствами будут, своей очень природой, эгоисты, приватные. Они не обогащают никто без в то же самое время empobrecer другие. Те что сегодня мы уничтожаем inconsideravelmente вичесны к приходя поколениям? (Raniero Cantalamessa)
когда было сказано long ago плохих людей, был сказанн плохих людей своего города, или в максимуме соседского города. Однако, имел новые возможности сообщения, проблема скудости стал планетарно: половина всемирной населенности живет с 2 долларами дня.
Наше предложение что скудость не решает с измерениями или ориентациями simplistas? дать еду. В этом направлении, оно достаточно котором в препятствуйте нам вспомните их песня Titãs в котором если оно говорит то? люди not only хотят еду. Это, по мере того как Нельсон сказало бы Rodrigues, будет очевидное ululante.
Плохие люди существуют! E находится в всей перегородке. Она обязательно для того чтобы дать учет существования их. Выражение? плохие люди? оно провоцирует, в странах богатые люди, такое же влияние которое в старом Romans спровоцировало выражение? варвары: запутанность, паника. Они pledged в строить стены и посылке армий для границ для того чтобы наблюдать их; мы делаем такую же вещь в других дорогах. Однако, история в образце который все это никудышно.
Наша тенденция должна interpose между нами и плохими двойными стеклами. Влияние этих стекел, сегодня так общее, должно помешать холод билета оно и они шумы, все для того чтобы размякнуть, сделать все для того чтобы приехать sultry, после того как я ослаблено.
С влиянием, мы видим плохих людей которые если движение, если они агитируют, то они плачет вне в экране телевидения, страниц журналов и missionaries кассет, но, то своего окрика внутри приезжают они очень далеко. Оно не прорезывает наше сердце. Мы в pomes защищенных от их.
С временем, unhappyly, внутри мы привыкаем они к всему, также, нищета других людей. E оно больше внутри не впечатляет их таким образом и нас aacabamos для рассмотрения его неизбежно.
В рапорте 2000/2001 на преданном всемирном развитии к вопросу боя скудость, мы можем наблюдать paradoxicalally тем если она никогда не произвела таким образом и на никаком моменте если applied как много наука для продукции товары и услуги и, хотя это, 2.8 миллиардов люди, that is, почти половина всемирной населенности, жизни с меньш чем 2 долларами/днем.
В нашей стране, ПТИЦА, которая работает с официальными данными IPEA (Applied института хозяйственного исследования), esteem в 2002 число плохих людей в 54 миллиона, of which 22 миллиона были плох.
Мы можем сделать эффективно из бетона для плохих людей можно суммировать в 3 словах: полюбить их, обработать их с саном и помочь их.
Полюбить плохие середины людей главным образом уважать их (переосмысливание против плохих людей well-known, которые систематически упущены, говорит, в общественной службе или жизни вообще…) e для того чтобы узнать свой сан, над всеми сегодня когда, в обществе globalizada где мы живем, сан персоны не уважается вообще формы. Только рассмотрено по мере того как purchaser в потенциале для он может уничтожить и очевидно дать профиту.
Плохие люди не заслуживают только наши сочувствие и участливость (? Coitadinhos, по мере того как они терпят) также они заслуживают наше восхищение. Они живут глубоки гуманитарныа науки в ситуациях ограничивались. В подобной дороге в раллио если оно испытывает автомобиль в предельных условиях, то, плохие одни идет глубокое одно в емкостях людского существования.
Сегодня, однако, просто милостыни не достаточно больше. Другие дороги существуют много для того чтобы сделать правильные товары для служения плохих людей. Один день, промышленное богатые люди итальянское, посмотрел сестру удерживания для ask for консультация к ему. Я имею много деньг и я не знаю о делаю для того чтобы помочь плохим людям и if necessary дать - по мере того как Christ, котор он показал - всему к им я имею. Сестра ask for один день для того чтобы думать. В following дне оно сказало промышленное: Вы имеете имеющююся деньг на этом моменте, после этого они больше расширяют вашу индустрию и работы к лейбористам. Правда что она не достаточно, котор нужно дать (к билету податливости, к еде податливости, дать минимальный доход) обязательно полюбить, которое должно создать условия TAK, CTO они сможет стать fullfilled. Оно что после того как я исключено больше потребность.
Idolatria деньг? Корень всех мужчин
корень всех мужчин, то внутри они опустошают их сегодня, над всем большим социальным inaquality и для последствия весьма скудость большой парцеллы населенности находится в преогромном значении которое если к деньг.
Мир сегодня провозглашает к 4 ветрам: все по возможности для имеет деньг. Кажется, что подтверждает e, в некотором уровне, все случаи наше возвращение этот принцип.
Карл Marx, которое сделало одно анализов penetrating деньг, говорит onipotência alienator деньг бога. Также arremete Shakespeare тяжело против его, бога Mamon, как деньг известно, когда говорит: Проклятый металл, вы, общяя проститутка гуманитарныа науки, что вы засуете разладку между людьми. Перед ими все еще, уже языческая спица Virgílio поета? штабы execrável золота. На последнем, потому что ОН назад всех мужчин нашего общества деньг встречает; или по крайней мере деньг встречи также. TAK, CTO это не будет продолжать и новой дорогой жизни будет legacy к следующим поколениям будет необходимость? дать образование для деньг? , для прямой пользы деньг.
Для этого, одно из слов которые для этого нужно быть спасенным и оно посылают by post в практически для наций, компаний и для людей sobriety. Sobriety показывает емкость задержать, для использования вещей, умеренности здравого.
San Francisco, узнанное всеобще как? отец плохих людей? , устанавливающ против incipient капитализма в своем времени он поговорил к 4 ветрам хорошей скудости и плохой скудости. Хорошей скудостью должна быть бедные вещей и богатые люди добродетелей, пока плохой скудостью, для противоположности, должна быть богатые люди вещей и бедных добродетелей. E сегодня не выполняя мыслитель обязательство jean-François, говорит то unhappyly, когда он говорит что кто-нибудь добродетельно вызвано лицемерно. È как только видит добродетеля в временах globalization где оно имеет значение оно иметь деньг, котор нужно мочь: мочь покупкы и управления. E точно on account of это финансовохозяйственное globalization мы можем сказать что эти окрики revolt impotent. Деньг бога, поэтому поговорить, laugh at все это. Критически profícua onipotência деньг самостоятельно если смогите сделать знать другой заказ богатства, то, более высокий этап воззвания которое relativizes он и он судит его.
Большой английский торговец, к концу статьи которую она написала на деньг, и которую она закончила если образовывающ в своей воле интеллигентки, сказанной таким образом:, то Деньг будет вещью пятнает и единственная дорога для не передавать к пятну для ее должна использовать его честно и великодушно. Я должен рассматривать его как половина для того чтобы сделать хорошее к другим и не in function of мои исключительные счастье и обеспеченность. Я буду просто администратором для использования talentos и полученным богатством и когда пойденной шахты, я буду рассужен на моей администрации и не на моем богатстве. Я не могу служить я деньг для того чтобы заключить контракт более лучшего законоведа для подозрительных концов или коррумпировать судью, но оставить аттестацию достойной и правильно пользы товаров которые я получил пока все еще живо.
Оно приспосабливать теперь, stews оно заключения, к relembrar opportune принцип Paschal на 3 порядках величины в которых человек может стать fullfilled: материальный заказ тел, интеллектуального и supernatural одного, sanctity.
Хлябь? оно продолжает Paschal - оно отделяется к этим некоторым заказам в подобной дороге что хлябь отделяет 3 королевства природы: минерал, овощ и животное. Запасы полезных ископаемых ничего добавляет ни подавляет гения действует в по-разному плане. Интеллигентка материальные, котор largenesses как ничего добавляют ни подавляют к saint принадлежит до один другой заказ и имеет для заверителя правильного бога, не они глаза или разумы любознательних одних. Некоторые, заключают Paschal, только знайте для того чтобы восшхитить времена плоти largenesses если они не имели интеллигенток; другие, только восшхищают интеллигенток если в заказе премудрости она инфинитно больше не имела другие поднятые реальности.
Ware Gevoeld van de Armoede
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Elian Alabi Lucci
? De materiële eigenschappen zijn, door zijn aard, privé egoists. Zij verrijken niemand zonder tezelfdertijd empobrecer anderen niet. Die die vandaag wij inconsideravelmente verbruiken worden afgetrokken aan de komende generaties? (Raniero Cantalamessa)
toen het lang geleden van de slechte personen werd gezegd, werd gezegd van de slechte personen van zijn stad, of in het maximum van de naburige stad. Nochtans, had de nieuwe mogelijkheden van mededeling, werd het probleem van de armoede planetarisch: de helft bevolkingsleven wereldwijd met 2 dollarsdag.
Ons voorstel is dat de armoede niet met maatregelen of simplistashoudingen beslist? om voedsel te geven. In deze richting, is het genoeg die binnen hen een lied van Titãs waarin herinneren als het dat zegt? de mensen niet alleen willen voedsel. Dit, aangezien Nelson Rodrigues zou zeggen, is duidelijke ululante.
De slechte personen bestaan! E is in al deel. Zij is noodzakelijk om verslag van het bestaan van hen uit te brengen. De uitdrukking? de slechte personen? het veroorzaakt, in de rijke landen, het zelfde effect dat in de oude Romeinen de uitdrukking veroorzaakte? de Barbaren: verwarring, paniek. Zij verbonden zich in het construeren van muren en het sturen van legers voor de grenzen ertoe om op hen te letten; wij maken het zelfde ding op andere manieren. Nochtans, is de geschiedenis in de steekproef dat alles dit nutteloos.
Onze tendens moet tussen ons en slechte dubbele glazen invoegen. Het zo gemeenschappelijke effect van deze glazen, vandaag, moet het koude kaartje belemmeren het en hen lawaai, alles om zacht te worden, om alles te maken sultry aan te komen, verminderd.
Met effect, zien wij de slechte personen die als beweging, als zij ageren, zij in het scherm van de televisie, de pagina's van tijdschriften en de tijdschriftenmissionarissen schreeuwen, maar zijn schreeuw binnen hen van zeer ver aankomt. Het doordringt ons hart niet. Wij in de pitvruchten die tegen zij worden beschermd.
Met de tijd, unhappyly, in wij accustom hen aan alles, ook, de ellende van andere mensen. E het meer maakt niet indruk op hen binnen op zulke wijze en wij aacabamos voor het beschouwen van als het onvermijdelijk.
In rapport 2000/2001 over de specifieke Ontwikkeling Wereldwijd aan het onderwerp van het gevecht de armoede, kunnen wij paradoxicalally opmerken dat als het nooit op zulke wijze en bij geen ogenblik indien toegepast zo veel wetenschap voor de productie van goederen en de diensten en, hoewel dit, 2.8 miljard personen, namelijk bijna de helft van de bevolking wereldwijd, het leven met minder dan 2 dollars/dag produceerde.
In ons land, VOGEL, die met officiële gegevens van IPEA (Toegepast Instituut van Economisch Onderzoek) werkt, achting in 2002 het aantal slechte personen in 54 miljoen, waarvan 22 miljoen slecht waren.
Wat wij van beton voor de slechte personen kunnen effectief maken kan in drie woorden worden samengevat: om van hen te houden, hen te behandelen met waardigheid en hen te helpen.
Om van de armen te houden wil de personen hoofdzakelijk hen (het vooroordeel tegen de slechte personen is bekend, die systematisch worden veronachtzaamd, zegt, in de openbare dienst of het leven in het algemeen…) eerbiedigen e om zijn waardigheid, meer dan allen vandaag te erkennen wanneer, in de globalizadamaatschappij waar wij leven, de waardigheid van de persoon niet van een algemene vorm wordt geëerbiedigd. Het wordt slechts beschouwd als koper in potentieel voor wat het duidelijk winst kan verbruiken en geven.
De slechte personen verdienen slechts ons commiseration en medeleven niet (? Coitadinhos, aangezien zij) zij verdienen ook onze bewondering lijden. Zij leven diep het mensdom in situaties hebben beperkt. Op een gelijkaardige manier dat in verzameling als het de auto in extreme voorwaarden test, de slechte diepe in de capaciteiten van het menselijke wezen gaan.
Vandaag, echter, eenvoudige is alms genoeg geen meer. Andere manieren bestaan velen om de juiste goederen te maken om de slechte personen te dienen. Één dag, rijke Italiaanse industrieel, keek een zuster van beperking voor het vragen om een raad aan het. Ik heb veel geld en ik weet niet maken het om de slechte personen te helpen en indien nodig - als Christus wees op het - alles te geven aan hen wat ik heb. De zuster vroeg om één dag te denken. In de volgende dag zei het industrieel: U hebt beschikbaar geld op dit ogenblik, dan breidt het meer uw industrie en van de baan tot laborers uit. De waarheid is dat het niet genoeg is te geven (om kaartje te geven, voedsel te geven, een minimuminkomen te geven) is noodzakelijk te houden van, die voorwaarden moet creëren zodat zij kunnen worden fullfilled. Het is dat uitgesloten meer behoefte.
Idolatria van het Geld? De wortel van Alle Mannetjes
de wortel van alle mannetjes, die in zij hen vandaag verwoesten, over al grote sociale inaquality en voor gevolg de extreme armoede van groot pakket van de bevolking is in de enorme waarde dat als van aan het geld.
De wereld van vandaag kondigt aan de vier winden af: alles is mogelijk voor wie geld heeft. E, in een bepaald niveau, alle gebeurtenissen onze terugkeer schijnt om dit principe te bevestigen.
Karl Marx, die één van analyses het doordringen van het geld maakte, zegt van alienatoronipotência van het godsgeld. Ook is Shakespeare arremete zwaar tegen het, de god Mamon, als geld gekend, wanneer zegt: Vervloekt metaal, u, gemeenschappelijke prostituee van het mensdom, dat u de onenigheid tussen de volkeren zaait. Vóór heathen hen toch, reeds dichter Virgílio sprak van? execrável hoofdkwartier van het goud. Uiteindelijk, voor achteruit van alle mannetjes van onze maatschappij komt het geld samen; of minstens ook samen komt het geld. Zodat dit niet duurt en een nieuwe manier van het leven is is de erfenis aan de volgende generaties noodzaak? om voor het geld op te leiden? , voor het rechte gebruik van het geld.
Voor dit, verzendt één van de woorden die het moet worden gered en het per post in praktisch voor naties, is de bedrijven en voor de mensen gematigdheid. De gematigdheid wijst op de capaciteit om te beperken, om de dingen, matiging zinnig te gebruiken.
Universeel erkend San Francisco, zoals? vader van de slechte personen? , plaatsend tegen het beginnende kapitalisme in zijn tijd die hij aan de vier winden van de goede armoede en de slechte armoede heeft gesproken. De goede armoede moet slecht van dingen en rijken van deugden zijn, terwijl de slechte armoede, voor het tegengestelde, van dingen en armen van deugden rijk moet zijn. E dat vandaag de denker Jean-François in gebreke blijft, zegt dat unhappyly, wanneer het zegt dat somebody deugdzaam is schijnheilig wordt genoemd. È zodra de deugd in globaliseringstijden ziet waar wat het van belang is het geld moet hebben moeten kunnen: om te kunnen van aankoop en controle. E nauwkeurig wegens deze financiële globalisering kunnen wij zeggen dat deze schreeuwen van opstand machteloos zijn. Het godsgeld, zo te zeggen, lacht bij alles dit. Kritieke profícua van onipotência van het geld alleen als het kennen van een andere orde van rijkdom kan maken, een hoger stadium van beroep dat het relativizes en het beoordeelt het.
Een groot Engelse handelaar, aan het eind van een artikel dat zij op het geld schreef, en dat zij als het vormen in zijn intellectueel zal beëindigde, zo gezegd: Het geld is een ding dat de vlekken en de enige manier om niet aan vlek voor het te verlaten eerlijk het moeten gebruiken en grootmoedig. Ik moet het overwegen half om het goed aan anderen en niet in functie van mijn exclusieve geluk en veiligheid te maken. Ik ben een eenvoudige beheerder om talentos te gebruiken en gekregen rijkdom en wanneer van gegaane mijn, ik op mijn beleid en niet op mijn rijkdom zal worden beoordeeld. Ik kan me van het geld dienen niet om een betere advocaat voor verdachte einden aan te gaan of een rechter te bederven, maar een certificatie van waardig en correct gebruik van de goederen te verlaten die ik terwijl nog levend ontving.
Het zou, hutspot het van conclusie, aan relembrar een wenselijk principe van Paschal op de drie grootteordes nu passen waarin de man kan worden fullfilled: de materiële orde van de organismen, intellectuele en supernatural, van de heiligheid.
Een kloof? het zet Paschal voort - het scheidt aan deze sommige orden op een gelijkaardige manier dat een kloof de drie koninkrijken van de aard scheidt: mineraal, groente en dier. De materiële rijkdom niets voegt noch onderdrukt het genie toe dat in een verschillend plan handelt. De intellectueel materiële largenesses als niets voegt noch onderdrukt aan de heilige toe die om elkaar tot behoort opdracht te geven en voor getuige de juiste God, niet hen ogen of de meningen van de nieuwsgierige heeft. Sommigen, besluiten Paschal, weet slechts het om de tijden van het largenessesvlees te bewonderen alsof het niet de intellectuelen had; anderen, bewonderen slechts de intellectuelen alsof in de orde van de wijsheid het oneindig meer andere opgeheven werkelijkheid niet had.
ال صحّ [فلت] واحدة من الفقر
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
[إلين] [ألبي] [لوكّي]
? الخاصية جسديّة, بطبيعته جدّا, [إغيست], خاصّة. هم لا يغنون لا أحد دون [أت ث سم تيم] [إمبوبرسر] أخرى. أنّ أنّ اليوم يستهلك نحن [إينكنسدرفلمنت] خصمت إلى ال يأتي أجيال? ([رنيرو] [كنتلمسّا])
عندما قلت هو كان [لونغ غو] من الأشخاص فقيرة, كان يقول من الأشخاص فقيرة من مدينته, أو في الحد من المدينة مجاورة. تلقّى مهما, الإمكانيات جديدة اتّصال, المشكلة من الفقر أصبح كوكبيّة: يعيش نصف من الالسّكان [وورلد-ويد] مع 2 دولارات يوم.
اقتراحنا أنّ لا يقرّر الفقر مع إجراءات أو [سمبليستس] مواقف? أن يعطي طعام. في هذا اتّجاه, هو كافي أنّ في تركتنا يتذكّرهم أغنية من [تيتس] في أيّ إن هو يقول أنّ? يريد الالناس ليس فحسب طعام. هذا, بما أنّ [نلسن] قال [رودريغس], ال [أولولنت] واضحة.
يتواجد الأشخاص فقيرة! [إ] في كلّ جزء. هو ضروريّة أن يعطي حساب من الوجود من هم. التعبير? الأشخاص فقيرة? هو يستثير, في البلد غنيّة, ال نفسه تأثير أنّ في [رومنس] قديمة استثار التعبير? ال [بربرين]: إرباك, حالة ذعر. هم رهنوابنفسي في يبني جدر ويرسل جيوش للحافات أن يراقبهم; نحن نجعل ال نفسه شيء في أخرى طرق. مهما, تاريخ في العينة أنّ كلّ شيء هذا يكون نافعة.
اتّجاهنا أن يوسّط بين نا وزجاج فقيرة مزدوجة. التأثير من هذا زجاج, اليوم هكذا عامة, أن يمنع التذكرة برد هو وهم ضوضاء, كلّ شيء أن يلطّف, أن يجعل كلّ شيء أن يصل متّقدة, يوهن.
مع تأثير, يرى نحن الأشخاص فقيرة الذي إن حركة, إن هم يهيّجون, هم يصرخ خارجا في الشاشة من التلفزيون, الصفحات من [بريوديكل] والمجلات مبشرات, غير أنّ هتافه داخل يصل هم من جدّا بعيدا. هو لا يخترق قلبنا. نحن في ال [بوم] يحمى من هم.
مع الوقت, [أونهبّلي], داخل يعوّدهم نحن إلى كلّ شيء, أيضا, الأخرى الناس شقاء. [إ] لا يستهوي هو أكثر داخل هم في هذا طريق ونحن [أكبموس] ل يعتبر هو يتحتّم.
في تقرير 2000/2001 على التطوير مخصّصة [وورلد-ويد] إلى الموضوع من القتال الفقر, نحن يستطيع لاحظت [بردوإكسيكللّي] أنّ إن هو أبدا أنتج في هذا طريق وفي ما من عزم إن مطبّقة بما أنّ كثير علم للإنتاج البضائع وخدمات و, رغم أنّ هذا, 2,8 بليون الناس, [ثت يس,] تقريبا نصف من الالسّكان [وورلد-ويد], حيوات [ويث لسّ ثن] 2 دولارات/يوم.
في بلدنا, عصفور, الذي يعمل مع معطيات رسميّة من ال [إيبا] (معهد مطبّقة [إكنوميك رسرش]), تقدير في 2002 الرقم من أشخاص فقيرة في 54 مليون, [أف وهيش] 22 كان مليون فقيرة.
ماذا نحن يستطيع جعلت بشكل فعّال من خرسانة للأشخاص فقيرة يستطيع كنت لخّصت في ثلاثة كلمات: أن يحبّهم, أن يعاملهم مع كرامة وأن يساعدهم.
أن يحبّ الفقيرة أشخاص في الدّرجة الأولى [منس] أن يحترمهم (ال [بركنسبأيشن] ضدّ الأشخاص فقيرة معروفة, الذي منهجيّا يكون أهملت, يقول, في ال [بوبليك سرفيس] أو الحياة في جنرال…) [إ] أن يميّز كرامته, على كلّ اليوم عندما, في ال [غلوبليزدا] مجتمعة حيث نحن نعيش, لا يحترم الكرامة من الشخص من شكل عامّة. هو فقط اعتبرت بما أنّ مشترية في إحتمال ل ماذا هو يستطيع استهلكت وبوضوح أن يعطي ربح.
لا يستحقّ الأشخاص فقيرة فقط نا [كمّيسرأيشن] وشفقة (? [كيتدينهوس], بما أنّ هم يعانون) أيضا يستحقّ هم إعجابنا. هم يعيشون بعمق الإنسانية في حالات يحدّد. في طريق مماثلة أنّ في إستجماع إن هو يختبر السيارة في [إإكسترم كنديأيشن], الفقيرة أحد يذهب العميقة واحدة في القدرات من الكائن إنسانيّة.
اليوم, مهما, ليس الصدقات بسيطة بكفاية أكثر. أخرى يتواجد طرق كثير أن يجعل البضائع مناسبة أن يخدم الأشخاص فقيرة. نظر واحدة يوم, غنيّة إيطاليّة صناعيّة, أخت العمليّة حصر ل يسأل لإشعار إلى هو. أنا أتلقّى كثير مال ولا يعرف أنا [أس تو] يجعل أن يساعد الأشخاص فقيرة و [إيف نسسّري] أن يعطي - بما أنّ مسيح هو أشار - كلّ شيء إلى هم ماذا أنا أتلقّى. سأل الأخت لواحدة يوم أن يفكّر. في اليوم تالي قال هو الصناعيّة: أنت تتلقّى يتوفّر مال في هذا عزم, بعد ذلك يمدّد هو أكثر صناعتك ومن الشغل إلى العاملات. الحقيقة أنّ ليس هو كافي أن يعطي (إلى مرونة تذكرة, إلى مرونة طعام, أن يعطي دخل أدنى) ضروريّة أن يحبّ, أنّ يكون أن يخلق شروط [س ثت] هم يستطيع أصبحت [فولّفيلّد] بنفسي. هو أنّ يستثني أكثر حاجة.
[إيدولتريا] من المال? جذر من [ألّ ث] ذكران
الجذر من كلّ ذكران, أنّ داخل يخربهم هم اليوم, على [ألّ ث] [إينقوليتي] عظيمة اجتماعيّة ولنتيجة الفقر متطرّفة من جزء عظيمة من الالسّكان في القيمة ضخمة أنّ إن من إلى المال.
يعلن العالم الاليوم إلى الأربعة رياح: كلّ شيء يمكن ل الذي يتلقّى مال. يبدو [إ], في مستوى مؤكّدة, [ألّ ث] حادثات عودتنا أن يؤكّد هذا مبدأ.
يقول [كرل] ماركس, الذي جعل واحدة من التحاليل أكثر مخترقة من المال, من ال [ألينتور] [أنيبوتنسا] من الإلهة مال. أيضا [شكسبر] عرفت [أرّمت] بثقل ضدّ هو, [ممون] إلهة, كالمال, عندما يقول: يلعن معدنة, أنت, عاهرة عاديّة من الإنسانية, أنّ يزرع أنت الاختلاف بين ال [بيوبلس]. قبل هم بعد, سابقا الوثنيّة شاعرة [فيرغليو] مكبح من? [إإكسكرفل] مقرّ رئيسيّ من النوع ذهب. في أخرى, لأنّ إلى الخلف من كلّ ذكران من مجتمعتنا يلتقي المال; أو على الأقلّ المال أيضا [ميتس]. [س ثت] هذا لا يدوم و[وي وف ليف] جديدة يكون ميراث إلى ال [نإكست جنرأيشن] يكون حاجة? أن يربّي للمال? , للإستعمال مستقيمة من المال.
ل هذا, يبعث واحدة من الكلمات أنّ هو يحتاج أن يكون أنقذت وهو بالبريد في عمليّة لأمم, شركات ولالالناس إعتدال. إعتدال يشير القدرة أن يقيّدبنفسي, أن يستعمل الأشياء, إعتدال [سنسبلي].
[سن فرنسسك], يميّز عموما بما أنّ? أب من الأشخاص فقيرة? , يثبت ضدّ الرأسماليّة أوّليّة في وقته تكلّم هو إلى الأربعة رياح من الفقر جيّدة والفقر سيّئة. الفقر جيّدة أن يكون فقراء الأشياء وأغنياء الفضائل, بينما الفقر سيّئة, ل ال الضد, يكون أن يكون أغنياء الأشياء وفقراء الفضائل. يقول [إ] اليوم يقصّر [جن-فرنويس] مفكرة, أنّ [أونهبّلي], عندما هو يقول أنّ واحد ما فعّالة دعات منافقة. سيرى [أس سون س] الفضيلة في عولمة أوقات حيث ماذا هو يهمّ هو أن يتلقّى مال أن يضطرّ كنت يمكن: أن يكون يمكن من شراء وتحكم. [إ] بدقّة بسبب هذا عولمة ماليّة نحن يستطيع قلت أنّ هذا هتافات الثورة عاجز جنسيّا. الإلهة [لو ت] مال, لذلك أن يتكلّم, كلّ شيء هذا. يقضي [بروفكا] حرجة من ال [أنيبوتنسا] من المال فحسب إن يستطيع جعلت يعرف آخر أمر الثروة, مرحلة [هيغر] إستئناف أنّ [رلتيفيزس] هو وهو هو.
تاجر عظيمة إنجليزيّة, إلى النهاية من مادة أنّ هو كتب على المال, وأنّ هو أنهى إن يمثّل في ه مثقفة إرادة, يقال لذلك: المال شيء أنّ يلطّخ والطريق وحيد ل لا يتركبنفسي إلى بقعة ل هو أن يستعمل هو صادقة وبسخاء. أنا ينبغي اعتبرت هو كنصف أن يجعل الجيّدة إلى الأخرى ولا حسب ي حصريّة سعادة وأمن. أنا مديرة بسيطة أن يستعمل ال [تلنتوس] ويحصل ثروة وعندما من يذهب منجم لغم, سيقضي أنا كنت على إدارتي ولا على ثروتي. أنا يستطيع لا يخدمني من المال أن يتعاقد محامية جيّدة لنهايات مشبوهة أو أن يفسد قاضية, غير أنّ أن يترك تصديق من جديرة وصحّ إستعمال من البضائع أنّ أنا استلمت بينما بعد حيّة.
هو لاءم الآن, خلطاء هو من استنتاج, إلى [رلمبرر] مبدأ ملائمة [بسكهل] على الثلاثة [أردر وف منيتثد] في أيّ الرجل يستطيع أصبحت [فولّفيلّد] بنفسي: الأمر مادّيّة من الأجسام, العقليّة والخارق للطبيعة واحدة, من القداس.
هاوية? هو يستمرّ [بسكهل] - يفصل هو إلى هذا بعض أوامر في طريق مماثلة أنّ هاوية يفصل الثلاثة ممالك من الطبيعة: معدنة, خضرة وحيوان. يضيف الثروة مادّيّة لاشيء ولا يوقف العبقريّة الذي يتصرّف في خطة مختلفة. يضيف [لرجنسّس] عقليّة مادّيّة ك ال لاشيء ولا يوقف إلى [سينت] أنّ ينتسب إلى واحدة آخر أمر ويتلقّى لشاهدة الإلهة مناسبة, لا هم أعين أو العقول من الفضوليّة أحد. يستنتج بعض, [بسكهل], إلاّ أنّ عرفت أن يعجب ال [لرجنسّس] لحمة أوقات [أس يف] هو لم يتلقّى المثقفات; يعجب أخرى, فقط المثقفات [أس يف] في الأمر من الحكمة هو بدون حدّ أكثر لم يتلقّى أخرى يرفع حقائق.
You must be logged in to add tags.
available in: Portuguese (original) | French | Spanish | Italian | German | English | Swedish | Russian | Dutch | Arabic 