Um estudo apresentado como tese de doutorado na Unicamp, em 9 de junho último, pela pesquisadora em ciências sociais Marineide Maria Silva, considera os recortes geracional, de gênero e de escolaridade/qualificação insuficientes para descrever o desempregado dos dias de hoje. Por isso, apoiada em estratégias identitárias preconizadas por um conceituado sociólogo estudioso do tema, o francês Claude Dubar, a pesquisadora construiu quatro categorias de identidade do desempregado:
1 - O sobrevivente Sujeito que foi pobre a vida inteira e, assim como os pais, começou a trabalhar muito cedo, sem poder estudar e se especializar. Sabe que não tem chance no mercado, mas não está preocupado com a qualificação e sim em sobreviver. Não sente vergonha da condição de desempregado; no fundo, sente orgulho por manter-se vivo. Sua identidade não repousa no emprego, mas na índole de batalhador na vida.
2 - O esperançoso É tão pobre quanto o sobrevivente, com uma diferença: tem pais que construíram uma trajetória ascendente, como de porteiro a zelador e supervisor. É um filho que continua na linha da pobreza, quase não possui qualificação, mas alimenta a esperança de repetir a trajetória de ascensão dos pais. Como nem vaga de porteiro consegue, sofre com o desemprego.
3 - O apreensivo É aquele que mais sofre entre os desempregados. Seus pais ascenderam economicamente pelo trabalho, deram-lhe qualificação a ainda assim não consegue seguir na mesma linha. Para as agências, é o sujeito com potencial, mas preso ao conceito do passado, buscando o emprego seguro que não mais existe. É apreensivo porque diante do novo discurso do emprego temporário e flexível disponível no mercado, herdou a identidade de ascensão pelo trabalho e não consegue se desprender da socialização recebida dos pais.
4 - O otimista Trata-se principalmente do jovem, com qualificação ou não, que mergulhou neste novo universo do trabalho frágil e instável. Vê o desemprego como um período para rever valores. Para ele, a trajetória dos pais é de quem nunca obteve sucesso com o trabalho e passou a vida na mesma empresa, executando a mesma tarefa, até se aposentar – e ele quer uma trajetória oposta. Perguntado sobre a condição de desempregado, responde que está buscando uma boa oportunidade, ainda que a busca já dure dois anos.
“Mosaico do desemprego”
É sob esse título que Marineide Maria Silva sintetiza o conjunto de informações que colheu sobre o fenômeno do desemprego, principalmente junto aos próprios desempregados. “A estatística trabalha com dados do desemprego como uma categoria mais uniforme. Minha pesquisa de campo revelou um verdadeiro mosaico de significados e vivências que o fenômeno suscita. É impossível afirmar que o desemprego ‘é isto’; é preciso perguntar: o que é o desemprego para quem vive a situação?”.
Marineide é de Florianópolis e, no percurso até o trabalho, já tinha atentado para o aumento do número de andarilhos que se esgueiravam pela praça à espera do sopão. Há alguns anos, prestou concurso para a cadeira de sociologia na Universidade Estadual do Sudoeste da Bahia (UESB), como diz, em busca do seu “emprego seguro”. Daí, o fato de as 57 entrevistas que embasam a pesquisa, com muitas horas de gravação e observações, terem sido realizadas na urbana Salvador e em Vitória da Conquista como contraponto regional.
Para compor o mosaico, a pesquisadora promoveu recortes no rol de desempregados: geracional (jovens e adultos), gênero e escolaridade/qualificação. Fez as entrevistas nas agências de intermediação de mão-de-obra, como a Setre (Secretaria do Trabalho, Emprego, Renda e do Esporte da Bahia), vinculada ao Sine (Sistema Nacional de Emprego). Também ouviu funcionários das agências e integrantes do Movimento dos Trabalhadores Desempregados (MTD).
Para além dos dados oficiais
A pesquisadora justifica que a maneira como os indivíduos compreendem o desemprego, com todas as tensões envolvidas, fornece informações sobre o mundo do trabalho e a oportunidade de interpretar suas novas configurações. “Por isso mesmo, os entrevistados foram escolhidos a partir daquele que se considera desempregado, mesmo que não seja assim enquadrado pelos critérios oficiais. Acho que essa é a riqueza da pesquisa, que procura entender o desemprego para além dos dados oficiais, buscando a compreensão subjetiva de quem vive essa condição”.
De acordo com Marineide Silva, até o início da década de 1980, havia um ciclo emprego-desemprego-emprego e o sujeito demitido tinha perspectiva de retornar ao mercado, preservando sua identidade de trabalhador mesmo depois de meses de inatividade. “A partir dos anos 90, esse ciclo foi rompido, e esse retorno ficou cada vez mais difícil e incerto”.
A autora da tese lembra que, de maneira geral, entende-se que o desempregado se considera um alijado da sociedade, que vive uma experiência dolorosa, carregada de culpa e vergonha, por conta do sentimento de improdutividade. Porém, em sua opinião, a vivência do desemprego não pode ser traduzida como homogênea. “Uma generalização, por exemplo, é de que o desemprego é sofrido. Com a pesquisa, cheguei à conclusão de que sofrimento não é igual para todos”.
Conceito de trabalho
A cientista social afirma que o sofrimento subjetivo desencadeado pelo desemprego liga-se diretamente à forma como os indivíduos apreenderam o trabalho, à trajetória familiar que tiveram (sobretudo do pai), aos projetos de futuro e aos investimentos familiares em seu processo de escolarização e profissionalização. “Se a vivência do desemprego é dolorosa para aqueles que foram socializados com a idéia do trabalho como forma de inclusão e ascensão social, o mesmo não acontece com quem nunca visualizou essa possibilidade”.
Esta constatação de Marineide Silva vem do recorte referente à escolaridade e qualificação, no qual as entrevistas contrariaram o que imaginava. “Quanto mais escolarizado e qualificado, mais vergonha o desempregado tem da sua situação. Minha interpretação é de que ele contava com suporte financeiro maior e teve quebrada sua trajetória de vida. Como manter um padrão próximo daquele que gozava? O desemprego é mais sofrido para esse sujeito”.
Por outro lado, a pesquisadora explica que o pobre (normalmente não escolarizado e não qualificado) teve toda a sua trajetória marcada por miséria e sofrimento. “Ele sempre esteve na viração (o bico), na precariedade, assim como seus pais. Não está procurando um emprego, mas caçando a sobrevivência, que se vier será com outro trabalho precário. O desemprego, nesse caso, não tem o que agravar, pois sua vida é tocada praticamente sem renda”.
Recortes
Dentre os mosaicos que construíram a pesquisa, a autora vê como significativo o que contrapõe jovens e adultos. “Os adultos foram socializados em outro mundo do trabalho, onde havia mais emprego e a expectativa de absorção pelo mercado desde que estivessem dispostos. Para eles, o desemprego é um peso, pois imaginavam uma trajetória igual à dos pais que, mesmo tendo estudado pouco, conseguiram um emprego que durou a vida toda”.
Os mais jovens, segundo Marineide Silva, já quebraram este elo com o mundo anterior, transformado pelo processo de globalização, pela reestruturação produtiva e pelo discurso da empregabilidade. “Os jovens mergulharam na nova cultura do trabalho, com os empregos temporários, flexíveis e os estágios. Utilizam inclusive outro jargão: não estão procurando emprego, mas buscando experiência. Ao invés de sofrimento, o desemprego é visto como uma oportunidade de rever seus conceitos”.
O desemprego é considerado mais sofrido para os homens, desde que a mulher não seja chefe de família. Entretanto, a pesquisadora ressalta um aspecto curioso em relação a gênero. “O homem assume a condição de desempregado e, em casa, fica ansioso, deprimido, começa a beber. Já a mulher vive um dilema entre reassumir as ocupações do lar e procurar uma atividade correlata para prover algum sustento, como vender doces, salgados e bijuterias. Isto, mesmo entre as mulheres mais qualificadas”.
Igualmente curioso, acrescenta a autora, é a percepção do entrevistado quanto às causas do seu desemprego e dos outros. “Quando falam de si, o desemprego se deu por motivos externos, como reestruturação produtiva ou fechamento da empresa. Quanto ao outro, foi por escolhas erradas ou falta de empenho e qualificação. Já dentro do Movimento de Trabalhadores Desempregados, o desemprego nunca é visto como um problema individual: culpam-se as empresas, as circunstâncias econômicas e a falta de oportunidades; não há qualquer sentimento de culpa ou vergonha por sua condição”.
Dualidade
Uma preocupação na tese de doutorado, elogiada pela banca e indicada para publicação, foi avaliar o atendimento nas agências de intermediação de mão-de-obra. “Vejo uma dualidade na forma como as agências institucionalizam o desemprego. Em um primeiro discurso, ele é visto como um problema individual do sujeito, que não atende aos requisitos mínimos do mercado. Por outro lado, diante da presença frequente do sujeito qualificado, mas que também não consegue emprego, os funcionários identificam um problema social”.
Marineide Silva acusa as empresas de se aproveitarem da crise no emprego para exagerar nas exigências, por vezes descumprindo a legislação trabalhista. “Constatei que o desemprego tem cor, idade e endereço, haja vista a exclusão de negros, mais velhos e moradores de bairros periféricos. Entre as exigências absurdas está a de ‘boa aparência’, cuja tradução é ‘não negros’. O limite de idade é de 35 anos, mesmo com boa escolaridade, e o candidato deve residir perto da empresa para evitar atrasos e o custo com vale transporte”.
A pesquisadora considera um tanto escusa a relação das agências de intermediação com essas empresas, ainda que atendentes e coordenadores reconheçam o exagero das exigências. “O critério da boa aparência, por exemplo, não pode constar no formulário, mas fica implícito: se a atendente não acatar, a empresa recusará o candidato e, consequentemente, a agência deixará de contabilizar uma colocação profissional – os recursos vindos do governo dependem das colocações efetivadas. Se o desemprego já é um monstro assustador, acaba se revestindo de mais perversidade”.
Fonte: Jornal da Unicamp/ Luiz Sugimoto
Recherche des configurations au chômage et montre que jeune envisage la question avec optimisme
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Une étude présentée je mange thèse de doutorado dans l'Unicamp, le 9 juin dernier, par la chercheur dans des sciences sociales Marineide Maria Silva, considère les découpages geracional, de type et de scolarité/qualification insuffisante pour décrire le chômeur des jours d'aujourd'hui. Donc, soutenue dans des stratégies identitaires faites l'éloge par un évalué sociologue studieux du sujet, le Français Claude Dubar, la chercheur a construit quatre catégories d'identité du chômeur :
1 - Le survivant Sujeito qui a été pauvre la vie entière et, ainsi que les parents, a commencé à travailler très tôt, sans pouvoir étudier et il se spécialisera. Sabe qu'il n'a pas possibilité dans le marché, mais n'est pas inquiétée avec la qualification et oui à survivre. Il ne sent pas honte de la condition de chômeur ; dans le fond, sent de l'orgueil se maintenir être vivant. Son identité ne repose pas dans l'emploi, mais dans la nature batailleur dans la vie.
2 - Le prometteur Est aussi pauvre que le survivant, avec une différence : il a des parents qui ont construit une trajectoire ascendant, comme de portier à gardien et à surveillant. C'est un fils qui continue dans la ligne de la pauvreté, ne possède presque pas qualification, mais il nourrit l'espoir de répéter la trajectoire d'ascension des parents. Comme ni vaquée de portier il réussit, il souffre avec le chômage.
3 - Le préoccupé Est celui qui plus souffre entre les chômeurs. Leurs parents sont montés économiquement par le travail, lui ont donné qualification encore ainsi ne réussissent pas à suivre dans le même ligne. Pour les agences, c'est le sujet avec potentiel, mais arrêté au concept du passé, en cherchant l'emploi sûr qui plus n'existe pas. C'est préoccupé parce que devant le nouveau discours de l'emploi temporaire et flexible disponible dans le marché, il a hérité l'identité d'ascension par le travail et il ne réussit pas à se desserrer de la socialisation reçue des parents.
4 - L'optimiste S'agit principalement du jeune, avec qualification ou non, laquelle il a plongée dans ce nouvel univers du travail fragile et instable. Il voit le chômage comme une période pour réviser des valeurs. Pour lui, la trajectoire des parents est de qui n'a pas jamais obtenu succès avec le travail et n'a pas passé vie dans le même société, en exécutant le même tâche, même se partir à la retraite ? et il veut une trajectoire opposée. Demandé sur la condition de chômeur, il répond qu'il cherche une bonne occasion, malgré la recherche déjà dure deux ans.
? Mosaïque du chômage ?
C'est sous ce titre que Marineide Maria Silva synthétise l'ensemble d'informations qui a récolté sur le phénomène du chômage, principalement près des propres licenciées. ? La statistique travaille avec des données du chômage comme une catégorie plus uniforme. Ma recherche de champ a révélé une vraie mosaïque de significations et des expériences que le phénomène suscite. C'est impossible d'affirmer que le chômage ? c'est ceci ? ; il faut de demander : ce que c'est le chômage pour qui vit la situation ? ?.
Marineide est de Florianópolis et, dans le parcours jusqu'au travail, déjà il avait attenté pour l'augmentation du nombre d'andarilhos que si esgueiravam par la place à l'attente de la sopão. Il y a quelques années, a prêté concurrence pour la chaise de sociologie à l'Université De l'état sud-ouest de la Bahia (UESB), comme dit, à la recherche de sien ? emploi sûr ?. À partir de là, le costume des 57 entrevues qui basent la recherche, avec beaucoup d'heures d'enregistrement et de commentaires, avoir été réalisé dans à urbain Salvador et dans à Victoire de la Conquête je mange contrepoint régional.
Pour composer la mosaïque, la chercheur a promu des découpages dans le petit pain de licenciés : geracional (jeunes et adultes), type et scolarité/qualification. Il a fait les entrevues dans les agences d'intermédiation de main d'oeuvre, comme à Setre (Secrétariat du Travail, Emploi, Revenu et du Sport de la Bahia), attachée au Sine (Système National d'Emploi). Il a aussi entendu des fonctionnaires des agences et intégrantes du Mouvement des Travailleurs Inemployés (MTD).
Outre les données officielles
la chercheur justifie que la manière comme les personnes comprennent le chômage, avec toutes les tensions engagées, fournissent à informations sur le monde du travail et l'occasion d'interpréter leurs nouvelles configurations. ? Donc, interviewés dont on a choisi à partir se considère chômeur, même qu'ainsi ne soient pas encadrés par les critères officiels. Je trouve que celui-là est la richesse de la recherche, laquelle il cherche à comprendre le chômage outre les données officielles, en cherchant la compréhension subjective qui vit cette condition ?.
Conformément à Marineide Silva, jusqu'au début de la décennie de 1980, il y avait un cycle emprego-desemprego-emprego et le sujet destitué avait risque de retourner au marché, en préservant son identité de travailleur même après des mois d'inactivité. ? À partir des années 90, ce cycle a été rompu, et ce retour a été de plus en plus difficile et incertain ?.
Auteur de thèse se rappelle que, de façon générale, il comprend que le chômeur se considère une déchargé de la société, qui vit une expérience pénible, chargée de faute et de honte, pour le compte du sentiment de improdutividade. Néanmoins, à son avis, l'expérience du chômage ne peut pas être traduite comme homogène. ? Une généralisation, par exemple, est de que le chômage est souffert. Avec la recherche, je suis arrivé à la conclusion dont souffrance n'est pas égale pour tous ?.
Concept de travail
à scientifique social affirme que la souffrance subjective déchaînée par le chômage se lie directement à la forme comme les personnes ont appréhendé le travail, à la trajectoire familière qui ont eu (surtout du père), aux projets d'avenir et aux investissements familiers dans son processus de scolarisation et de professionnalisation. ? Si l'expérience du chômage est pénible pour lequel ils ont été socialisés avec l'idée du travail mange forme d'inclusion et ascension sociale, le même n'arrive avec qui jamais ne s'est pas représenté cette possibilité ?.
Cette constatation de Marineide Silva vient du découpage afférent à la scolarité et à la qualification, dans laquelle les entrevues ont contrarié ce qui imaginaient. ? Plus escolarizado et qualifiée, plus honte le chômeur a de sa situation. Mon interprétation est de qu'il comptait avec support financier plus grand et a cassé sa trajectoire de vie. Comment maintenir une norme proche de celui qui jouissait ? Le chômage plus est souffert pour ce sujet ?.
D'autre part, la chercheuse explique que le pauvre (normalement non escolarizado et non qualifiée) a eu toute sa trajectoire marquée par misère et souffrance. ? Il a toujours été dans la brise (le sommet), dans la précarité, ainsi que leurs parents. Il ne cherche pas un emploi, mais en chassant à survie, qui se viendra sera avec autre travail précaire. Le chômage, dans ce cas, il n'a pas ce qui aggravera, donc sa vie est touchée pratiquement sans revenu ?.
Découpages
Parmi les mosaïques qui ont construit la recherche, l'auteur voit comme significatif ce qui s'oppose des jeunes et à des adultes. ? Les adultes ont été socialisés dans un autre monde du travail, où il y avait plus emploi et l'attente d'absorption par le marché depuis qu'ils étaient disposés. Pour eux, le chômage est un poids, ils donc imaginaient une trajectoire égale à des parents qui, même en ayant étudié peu de, ont réussi un emploi qui a duré la vie toda ?.
Les plus jeunes, selon Marineide Silva, déjà ont cassé ce lien avec le monde précédent, transformé par le processus de globalisation, par la réorganisation productive et par le discours de l'employabilité. ? Les jeunes ont plongé dans la nouvelle culture du travail, avec les emplois temporaires, flexibles et les stages. Ils utilisent de même autre jargon : ils ne cherchent pas emploi, mais en cherchant expérience. À l'inverse de souffrance, le chômage est vu comme une occasion de réviser leurs concepts ?.
Le chômage est considéré plus souffert pour les hommes, dès lors que la femme n'est pas chef de famille. Néanmoins, la chercheur rejaillit un aspect curieux concernant type. ? L'homme suppose la condition inemployé et, à la maison, il est soucieux, décourageant, commence à boire. Déjà la femme vit un dilemme entre reprendre les occupations du foyer et chercher à une activité correlata pour pourvoir quelque entretien, comment vendre des sucreries, salées et des bijouteries. Ceci, même entre les femmes le plus qualifié ?.
Également curieux, il ajoute l'auteur, est la perception interviewé combien aux causes de son chômage et d'autres. ? Ils quand fassent faillite de lui, le chômage s'est donné par des raisons externes, mange de la réorganisation productive ou de la fermeture de la société. Combien à l'autre, ce a été par des choix absents ou du manque d'engagement et de la qualification. Déjà à l'intérieur du Mouvement de Travailleurs Licenciés, le chômage jamais n'est pas vu comme un problème individuel : s'accusent les sociétés, les circonstances économiques et le manque d'occasions ; il n'y a pas tout sentiment de faute ou honte par sa condition ?.
Dualité
une préoccupation dans la thèse de doutorado, faite l'éloge par le panneau et indiquée pour publication, est évaluer la participation dans les agences d'intermédiation de main d'oeuvre. ? Je vois une dualité dans la forme comme les agences institutionnalisent le chômage. Dans un premiers discours, il est vu comme un problème individuel du sujet, qui ne fait pas attention aux conditions minimales du marché. D'autre part, devant la présence fréquente du sujet qualifié, mais qu'il ne réussit aussi pas emploi, des ils fonctionnaires identifient un problème social ?.
Marineide Silva accuse les sociétés se profiter de la crise dans l'emploi pour exagérer dans les exigences, parfois en négligeant la législation travailleuse. ? J'ai constaté que le chômage a couleur, âge et adresse, ait vu exclusion de noirs, plus vieux et vivants de quartiers périphériques. Entre les exigences absurdes il est le de ? bonne apparence ? , dont la traduction est ? non noirs ?. La limite d'âge est de 35 ans, même avec bonne scolarité, et le candidat doit habiter près de la société éviter des retards et le coût avec vallée a transporté ?.
La chercheur considère un de telle façon a excusé la relation des agences d'intermédiation avec ces sociétés, malgré des préposés et des coordinateurs reconnaissent l'exagération des exigences. ? Le critère de la bonne apparence, par exemple, ne peut pas consister dans le formulaire, mais il est implicite : si à préposé il ne respecte pas, la société refusera le candidat et, en conséquence, l'agence cessera comptabiliser un placement professionnel ? les ressources venues du gouvernement dépendent des placements accomplis. Si le chômage déjà est un monstre terrible, il finit si en enduisant plus de perversité ?.
Source : Journal de Unicamp/Luiz Sugimoto
Investigación de las configuraciones al desempleo y a la muestra ese joven que la pregunta con optimismo hace frente
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Un actual estudio como tesis del doutorado en el Unicamp, en 9 del pasado mes de junio, para el investigador en el Silva social de Marineide Maria de las ciencias, considera geracional de los recortes, de la clase y del escolaridade/de la calificación escasos describir a los parados del presente. Por lo tanto, apoyado en identitárias que las estrategias elogiadas por una valoraron a sociólogo estudioso del tema, el francés Claude Dubar, el investigador construyó cuatro categorías de la identidad de los parados:
1 - El ciudadano que sobrevivía que era la vida entera pobre e, así como los padres, comenzó a trabajar muy temprano, sin poder estudiar y si especializarse. Sabe que no tiene posibilidad en el mercado, pero no se preocupa de la calificación y sí en sobrevivir. No siente la vergüenza de la condición parada; en el profundo, siente el orgullo para sí mismo vivo restante. Su identidad no se reclina en el trabajo, sino de forma de luchar en la vida.
2 - El esperanzado es tan pobre cuánto el sobreviviente, con una diferencia: tiene padres que habían construido una trayectoria ascendente, en fecha doorman el vigilante y el supervisor. Él es un hijo que continúa en la línea de la pobreza, casi no posee la calificación, pero alimenta la esperanza de repetir la trayectoria de la ascensión de los padres. Como ni vacante de doorman que obtiene, él sufre con el desempleo.
3 - El apreensivo es aquél ese que más sufre entre los unemployeds. Sus padres habían ascendido económicamente para el trabajo, le habían dado la calificación todavía no obtienen así para seguir en la misma línea. Para las agencias, es el ciudadano con potencial, pero encarcelado al concepto del último, buscando el trabajo seguro que no existe más. Él es apreensivo porque delante del nuevo discurso de disponible el empleo ocasional y el flexible en el mercado, él heredaron la identidad de la ascensión para el trabajo y no obtiene para conseguir flojamente sí mismo de la socialización recibida de los padres.
4 - El optimista está principalmente sobre los jóvenes, con la calificación o no, que ella se zambulló en este universo nuevo del trabajo frágil e inestable. Ve el desempleo como período para repasar valores. ¿Para ella, la trayectoria de los padres está de quiénes nunca consiguieron éxito con el trabajo y pasaron la vida en la misma compañía, ejecutando la misma tarea, hasta si se retira? e desea una trayectoria de oposición. Pedido en la condición parada, contesta a que esté buscando una buena ocasión, a pesar de la búsqueda dura ya dos años.
¿Mosaico del desempleo?
Es bajo este título que el Silva de Marineide Maria synthecizes el sistema de información que cosechó en el fenómeno del desempleo, principalmente al lado de los unemployeds apropiados. La estadística que más uniforme funciona con los datos del desempleo como categoría. Mi investigación del campo divulgó a un mosaico verdadero de significados y de las experiencias que el fenómeno excita. ¿Es imposible afirmar que el desempleo? ¿es éste? ; ella es necesaria pedir: cuál es el desempleo para quién vive la situación.
Marineide está de Florianópolis y, en el paso hasta el trabajo, había procurado ya contra para el aumento del número de los andarilhos que si esgueiravam para el cuadrado a la espera del sopão. ¿Tiene algunos años, dio la competición para la silla de la sociología en la universidad de estado al sudoeste de la Bahía (UESB), como dice, en busca de su? trabajo seguro. De allí, el hecho de las 57 entrevistas que basan la investigación, con muchas horas de la escritura y de los comentarios, para haber sido llevadas a través en el Salvador urbano y la victoria de la conquista como counterpoint regional.
Para componer el mosaico, el investigador promovió recortes en el rodillo de unemployeds: geracional (adulto joven de e), clase y escolaridade/calificación. Hizo las entrevistas en las agencias del intermediação de la mano de obra, como el Setre (secretaría del trabajo, trabajo, renta y del deporte de la Bahía), atado con el seno (sistema nacional del trabajo). También oyó a empleados de las agencias integrant y del movimiento de Trabalhadores Desempregados (MTD).
Las paradas del investigador más allá de los datos
oficiales justifican que la manera como los individuos entiende el desempleo, con todas las tensiones implicadas, fuente a la información sobre el mundo del trabajo y la ocasión de interpretar sus nuevas configuraciones. Por lo tanto, entrevistados con habían sido elegidos de ése si considera despedido, exactamente que no son cabidos así por los criterios oficiales. Encuentro que ésta es la abundancia de la investigación, eso que mira para entender las paradas del desempleo más allá de los datos oficiales, buscando la comprensión subjetiva de quién vive esta condición.
De acuerdo con el Silva de Marineide, hasta el principio de la década de el an o 80, tenía un trabajo-desempleo-trabajo del ciclo y el ciudadano despedido tenía perspectiva a volver al mercado, siendo preservado su identidad del mismo trabajador después de meses de la inactividad. A partir de los años 90, este ciclo fue practicado una abertura, y esta vuelta era cada uno más difícil y tiempo incierto.
El autor de la tesis recuerda que, de una manera generalizada, ella entiende en cuenta que los parados si considera uno descargado de la sociedad, que vive un doloroso, experiencia cargada de la culpabilidad y vergüenza, de la sensación del improdutividade. Sin embargo, su opinión, la experiencia del desempleo no se puede traducir como homogénea. Una generalización, por ejemplo, es de ésa que se sufre el desempleo. Con la investigación, llegué la conclusión que de eso el sufrimiento no es igual para todos.
Concepto del trabajo que
el científico social afirma que es el sufrimiento subjetivo unchained por el desempleo leagued directamente a la forma como los individuos habían prendido el trabajo, a la trayectoria familiar que había tenido (sobre todo el padre), a los proyectos de futuro y a las inversiones familiares en su proceso del escolarização y de la profesionalización. Si la experiencia del desempleo es dolorosa para ésa habían sido socializados con la idea del trabajo como forma de inclusión y la ascensión social, iguales no sucede con quién nunca visualizó esta posibilidad.
Este constatação del Silva de Marineide viene del truncamiento que se refiere al escolaridade y a la calificación, en los cuales las entrevistas habían opuesto lo que se imaginaba. Más el escolarizado y calificado, más vergüenza que los parados tienen de su situación. Mi interpretación está de ésa que contó en una ayuda financiera más grande y que había roto su trayectoria de la vida. ¿Cómo guardar un estándar al lado aquél que gozó? El desempleo se sufre más para este ciudadano.
Por otra parte, el investigador explica que la persona pobre (no escolarizado y no calificado normalmente) hizo toda su trayectoria marcar para la miseria y sufrir. Estaba siempre en el viento ligero (el pico), en el precariousness, así como sus padres. No está mirando un trabajo, sino la caza la supervivencia, que si venir está con otro trabajo precario. El desempleo, en esto en caso de que eso, no tenga qué a agravar, por lo tanto su vida se toque prácticamente sin renta.
Los recortes
entre los mosaicos que habían construido la investigación, el autor ven como significativo qué ella opone a jóvenes y a adultos. Habían socializado a los adultos en otro mundo del trabajo, donde ella tenía más trabajo y la expectativa de la absorción para el mercado desde entonces que fueron hechos uso. Para ellos, el desempleo es un peso, por lo tanto imaginaban una trayectoria igual a la que está de los padres que, exactamente estudiando poco, habían obtenido un trabajo que duró la vida toda.
Los más jóvenes, según el Silva de Marineide, habían roto ya este acoplamiento con el mundo anterior, transformado para el proceso del globalization, la reorganización productiva y el discurso del empregabilidade. Los jóvenes se habían zambullido en la nueva cultura del trabajo, con los empleos ocasionales, flexibles y los períodos del entrenamiento. También utilizan otra jerga: no están mirando trabajo, sino están buscando experiencia. En vez del sufrimiento, el desempleo se considera como ocasión de repasar sus conceptos.
El desempleo se considera sufrido más para los hombres, desde quienes la mujer no es cabeza de la familia. Sin embargo, los standes del investigador hacia fuera un aspecto curioso en la relación la clase. El hombre asume la condición parada y, en casa, él es ansioso, conseguido presionado, él comienza a beber. La mujer vive ya un dilema entre la reanudación de las ocupaciones del hogar y mirar a un correlata de la actividad para proporcionar algún sustenance, en cuanto a los caramelos del vender, salado y knicks-destreza. Esto, inscribe exactamente a mujeres más cualificadas.
Igualmente curioso, agrega a autor, es la opinión de entrevistada con cuánto a las causas de su desempleo y de los otros. Cuando hablan de sí mismo, el desempleo si dio por razones externas, como la reorganización o cierre productiva de la compañía. Cuánto al otro, él estaba para las opciones o la carencia faltadas de la persistencia y de la calificación. Ya dentro del movimiento de trabajadores despedidos, el desempleo nunca se considera como problema individual: toman las compañías económicas, las circunstancias y la carencia de ocasiones la culpa; no tiene ninguna sensación de la culpabilidad o de la vergüenza para su condición.
La preocupación
de Dualidade Uma en la tesis del doutorado de, elogiada por el tablero indicado y por la publicación, era evaluar la atención en las agencias del intermediação de la mano de obra. Veo un dualidade en la forma mientras que las agencias institucionalizan el desempleo. En un primer discurso, él se ve como problema individual del ciudadano, que no lleva cuidado de los requisitos mínimos del mercado. Por otra parte, delante de la presencia frecuente del ciudadano cualificado, sino de ésa también no obtiene el trabajo, los empleados que identifican un problema social.
El Silva de Marineide acusa a compañías con si usa a la ventaja de la crisis en el trabajo exagera en los requisitos, porque las épocas que son desatendidas la ley de trabajo. Evidencié que el desempleo tiene color, edad y dirección, he visto la exclusión de negros, más viejo y la vida de áreas periféricas. ¿Entre los requisitos absurdos está de? ¿buen aspecto? ¿, que es traducción? no negro. El límite de edad es de 35 años, exactamente con el buen escolaridade, y el candidato debe habitar cerca de la compañía que la prevención retrasa y el coste con el valle ha llevado.
El investigador considera uno de tal manera ha excusado la relación de las agencias del intermediação con estas compañías, a pesar de asistentes y los coordinadores reconocen la exageran de los requisitos. El criterio del buen aspecto, por ejemplo, no puede consistir en la forma, sino que él es implícito: ¿si el asistente a no aceptar, la compañía rechaza el candidato y, el consequentemente, la agencia se irá para inscribir a una fila profesional? los recursos venidos del gobierno dependen de las filas realizadas. Si el desempleo es ya un monstruo espantoso, acaba si cubre con más perversidad.
Fuente: Periódico del Unicamp/Luiz Sugimoto
Ricerca delle configurazioni alla disoccupazione ed al campione quel giovane che la domanda con ottimismo affronta
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Uno studio presentato come tesi del doutorado nel Unicamp, in 9 di giugno scorso, per il ricercatore nel Silva sociale di Marineide Maria di scienze, considera il geracional dei residui della potatura meccanica, della specie e del escolaridade/qualificazione insufficienti descrivere i disoccupati del presente. Di conseguenza, sostenuto nelle strategie di identitárias elogiate da un sociologist studious valutato dell'oggetto, il francese Claude Dubar, il ricercatore ha costruito quattro categorie con identità dei disoccupati:
1 - Il cittadino sopravvivente che era povera intera vita e, così come i genitori, ha cominciato lavorare molto presto, senza potere studiare e se specializzarsi. Sabe che non ha possibilità nel mercato, ma non è preoccupato per la qualificazione e sì nella sopravvivenza. Non ritiene la vergogna dello stato disoccupato; in quello profondo, ritiene l'orgoglio per in se vivo restante. La relativa identità non si riposa nel lavoro, ma a titolo di combattimento nella vita.
2 - Quello promettente è così povero quanto il superstite, con una differenza: ha genitori che avevano costruito una traiettoria ascendente, a partire dal doorman il guardiano ed il soprintendente. È un figlio che continua nella linea della povertà, quasi non possiede la qualificazione, ma alimenta la speranza ripetere la traiettoria dell'ascensione dei genitori. Come né libero di doorman che ottiene, esso soffre con la disoccupazione.
3 - Il apreensivo è quell'quel che più soffre fra i unemployeds. I relativi genitori avevano asceso economicamente per il lavoro, avevano dato la qualificazione esso ancora così non si verificano per seguire nella stessa linea. Per le agenzie, è il cittadino con potenziale, ma incarcerato al concetto del passato, cercante il lavoro sicuro che più non esiste. È apreensivo perché davanti al nuovo discorso di disponibile l'occupazione casuale ed il flessibile nel mercato, esso hanno ereditato l'identità dell'ascensione per il lavoro e non si verifica per ottenere liberamente in se della socializzazione ricevuta dai genitori.
4 - L'ottimista è pricipalmente circa i giovani, con la qualificazione o non, che si è tuffata in questo nuovo universo del lavoro fragile ed instabile. Vede la disoccupazione come periodo per rivedere i valori. Per esso, la traiettoria dei genitori è di chi mai hanno ottenuto il successo con il lavoro e non hanno passato la vita nella stessa azienda, eseguendo la stessa operazione, fino a se ritirandosi? e desidera una traiettoria avversaria. Chiesto a sullo stato disoccupato, risponde a che sta cercando una buona probabilità, malgrado la ricerca già dura due anni.
Mosaico della disoccupazione?
È sotto questa intestazione che il Silva di Marineide Maria synthecizes l'insieme delle informazioni che ha raccolto sul fenomeno della disoccupazione, pricipalmente vicino ai unemployeds adeguati. Statistiche che più uniforme funziona con i dati della disoccupazione come categoria. La mia ricerca del campo ha rilevato ad un mosaico allineare dei significati e delle esperienze che il fenomeno eccita. È impossible affermare che la disoccupazione? è questo? ; è necessaria da chiedere: che cosa è la disoccupazione per chi vive la situazione.
Marineide è di Florianópolis e, nel passaggio fino al lavoro, già aveva tentato contro per l'aumento del numero di andarilhos che se esgueiravam per il quadrato all'attesa del sopão. Ha determinati anni, ha dato la concorrenza per la sedia della sociologia nel del sud-ovest l'università di Stato della Bahia (UESB), come dice, alla ricerca del relativo? lavoro sicuro. Da là, il fatto delle 57 interviste che basano la ricerca, con molte ore di scrittura e delle osservazioni, per essere portate a termine in Salvador urbano e nella vittoria della conquista come counterpoint regionale.
Per comporre il mosaico, il ricercatore ha promosso i residui della potatura meccanica nel rotolo dei unemployeds: geracional (adulto giovane di e), specie e escolaridade/qualificazione. Ha fatto le interviste nelle agenzie del intermediação di forza di lavoro, come il Setre (segretariato del lavoro, lavoro, reddito e dello sport della Bahia), legato con il seno (sistema nazionale del lavoro). Inoltre ha sentito gli impiegati delle agenzie integrant e del movimento di Trabalhadores Desempregados (MTD).
Gli arresti del ricercatore oltre i dati
ufficiali giustifica che il senso come gli individui capisce la disoccupazione, con tutti i tensionamenti implicati, rifornimento alle informazioni sul mondo del lavoro e la probabilità interpretare le relative nuove configurazioni. Di conseguenza, quei intervistati erano stati scelti esattamente da quello se considera allontanato, che non si non adattare così dai test di verifica ufficiali. Trovo che questa è la ricchezza della ricerca, quello che osserva per capire gli arresti di disoccupazione oltre i dati ufficiali, cercanti la comprensione soggettiva di chi vive questa circostanza.
In conformità con il Silva di Marineide, fino all'inizio della decade di 1980, ha avuto un lavoro-disoccupazione-lavoro del ciclo ed il cittadino allontanato ha avuto prospettiva da rinviare al mercato, essendo conservando la relativa identità dello stesso operaio dopo i mesi di inactivity. Dagli anni 90, questo ciclo è stato aperto un varco e questo ritorno era ciascuno più difficile e tempo incerto.
L'autore della tesi si ricorda di che, in un modo generalizzato, capisce sul cliente che i disoccupati se considera uno scaricato della società, che vive un doloroso, esperienza caricata in guilt e vergogna, della sensibilità del improdutividade. Tuttavia, il relativo parere, l'esperienza nella disoccupazione non può essere tradotto come omogeneo. Una generalizzazione, per esempio, proviene da quella che la disoccupazione è sofferta. Con la ricerca, sono arrivato alla conclusione che di quello il suffering non è uguale per tutti.
Concetto di lavoro che
il sociologo afferma che il suffering soggettivo unchained dalla disoccupazione è leagued direttamente alla forma come gli individui apprehended il lavoro, alla traiettoria esperta che aveva avuta (sopra tutto il padre), ai progetti di futuro ed agli investimenti esperti nel relativo processo del escolarização e del professionalization. Se l'esperienza nella disoccupazione è dolorosa per quella erano stati socializzati con l'idea del lavoro come forma dell'inclusione e l'ascensione sociale, lo stessi non accade con chi non ha previsto mai questa possibilità.
Questo constatação del Silva di Marineide viene del clipping riferentesi al escolaridade ed alla qualificazione, in cui le interviste avevano opposto che cosa ha immaginato. Più il escolarizado e qualificato, più vergogna che i disoccupati ha della relativa situazione. La mia interpretazione è di quella che ha contato su contributo finanziario più grande e che aveva rotto la relativa traiettoria di vita. Come mantenere un campione vicino a quell'che ha goduto? La disoccupazione di più è sofferta per questo cittadino.
D'altra parte, il ricercatore spiega che la povera persona (non escolarizado e non qualificato normalmente) ha fatta tutta la relativa contrassegnare traiettoria per miseria e soffrire. Era sempre nel vento chiaro (il picco), nel precariousness, così come i relativi genitori. Non sta osservando un lavoro, ma sta cercando la sopravvivenza, che se venire sarà con un altro lavoro rischioso. La disoccupazione, in questo nel caso quello, non ha che cosa da aggravare, quindi la relativa vita praticamente è toccato senza reddito.
I residui della potatura meccanica
fra i mosaici che avevano costruito la ricerca, l'autore vede come significativo che cosa oppone i giovani e gli adulti. Gli adulti erano stati socializzati in altro mondo del lavoro, in cui ha avuta da allora più lavoro e l'aspettativa di assorbimento per il mercato che sono stati resi ad uso. Per loro, la disoccupazione è un peso, quindi hanno immaginato una traiettoria uguale a quella dei genitori che, esattamente studianti piccolo, avevano ottenuto un lavoro che ha durato la vita tutta.
I più giovani, secondo il Silva di Marineide, già avevano rotto questo collegamento con il mondo precedente, trasformato per il processo di globalization, la riorganizzazione produttiva ed il discorso del empregabilidade. I giovani si erano tuffati nella nuova coltura del lavoro, con le occupazioni casuali, flessibili ed i periodi di addestramento. Inoltre usano un altro gergo: non stanno osservando il lavoro, ma stanno cercando l'esperienza. Invece di sofferenza, la disoccupazione è vista come probabilità rivedere i relativi concetti.
La disoccupazione è considerata di più sofferta per gli uomini, da quale la donna non è testa della famiglia. Tuttavia, gli standes del ricercatore fuori una funzione curiosa nel rapporto la specie. L'uomo ammette lo stato disoccupato e, in casa, è ansioso, ottenuto depresso, lui comincia bere. Già la donna vive un dilemma fra la riassunzione delle occupazioni della sede ed osservare ad un correlata di attività per fornire un certo sustenance, quanto alle caramelle di vender, salato e all'knicks-abilità. Ciò, entra esattamente nelle donne qualificate.
Ugualmente curioso, aggiunge l'autore, è la percezione di quella intervistata quanto alle cause della relativa disoccupazione e degli altre. Quando parlano di se, la disoccupazione se desse per i motivi esterni, come riorganizzazione o chiusura produttiva dell'azienda. Quanto all'altro, esso era per le scelte o la mancanza mancate di persistenza e di qualificazione. Già all'interno del movimento degli operai allontanati, la disoccupazione non è vista mai come problema specifico: le aziende economiche, le circostanze e la mancanza di probabilità sono prese la colpa; non ha alcuna sensibilità del guilt o della vergogna per il relativo stato.
La preoccupazione
di Dualidade Uma nella tesi di doutorado di, elogiata per il bordo indicato e per la pubblicazione, era di valutare la presenza nelle agenzie del intermediação di forza di lavoro. Vedo un dualidade nella forma mentre le agenzie istituzionalizzano la disoccupazione. In un primo discorso, esso è visto come problema specifico del cittadino, che non prende la cura ai requisiti minimi del mercato. D'altra parte, davanti alla frequente presenza del cittadino qualificato, ma a quella inoltre non ottiene il lavoro, gli impiegati che identificano un problema sociale.
Il Silva di Marineide accusa le aziende con se usando al vantaggio della crisi nel lavoro esagera nei requisiti, dato che nei periodi che sono ignorati il diritto del lavoro. Ho provato che la disoccupazione ha il colore, l'età ed indirizzo, ho visto l'esclusione dei neri, più vecchio e la vita delle zone periferiche. Fra i requisiti irragionevoli è di? buona apparenza? , di cui la traduzione è? non nero. Il limite di età ha luogo di 35 anni, esattamente con buon escolaridade ed il candidato deve abitare vicino all'azienda ch'evitare fa ritardare ed il costo con la valle ha trasportato.
Il ricercatore considera uno in tale maniera ha scusato il rapporto delle agenzie del intermediação con queste aziende, malgrado gli addetti ed i coordinatori riconoscono lo esagerano dei requisiti. Il test di verifica di buona apparenza, per esempio, non può essere costituito nella forma, ma è implicito: se l'addetto da non accettare, l'azienda rifiuterà il candidato e, il consequentemente, l'agenzia andrà per entrare in un Rank professionale? le risorse venute del governo dipendono dalla truppa compiuta. Se la disoccupazione già è un monster frightful, rifinisce se ricoprendo di più perversity.
Fonte: Periodico del Unicamp/Luiz Sugimoto
Forschung der Konfigurationen zur Arbeitslosigkeit und zur Probe diese Junge, welche die Frage mit Optimismus gegenüberstellt
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Eine gedarstellte Studie als These von doutorado im Unicamp, in 9 von letztem Juni, für den Forscher im Sozialwissenschaften Marineide Maria Silva, betrachtet es Blechschrott geracional, der Art und des unzulänglichen escolaridade/der Qualifikation, die Arbeitslosen des Geschenkes zu beschreiben. Folglich gestützt worden in die identitárias Strategien, die von einem bewerteten studious Soziologen des Themas gepriesen wurden, konstruierte der Franzose Claude Dubar, der Forscher vier Kategorien aus Identität der Arbeitslosen:
1 - Der überlebende Bürger, der schlechtes gesamtes Leben e, sowie die Eltern war, begann, sehr früh zu arbeiten, ohne zu sein zu studieren und wenn sich zu spezialisieren. Sabe, daß es nicht Möglichkeit im Markt hat, aber wird nicht um die Qualifikation und ja gesorgt, im Überleben. Es glaubt nicht Schande des arbeitslosen Zustandes; im tiefen glaubt es Stolz für restliches selbst lebendiges. Seine Identität steht nicht im Job, aber in Form des Kämpfens im Leben still.
2 - Das hoffnungsvolle man ist so schlecht, wieviel der überlebende, mit einem Unterschied: es hat Eltern, daß sie eine steigende Flugbahn konstruiert hatten, ab Doorman der Wärter und der Inspektor. Er ist ein Sohn, der in der Linie der Armut fortfährt, fast besitzt nicht Qualifikation, aber sie zieht die Hoffnung ein, die Flugbahn der Besteigung der Eltern zu wiederholen. Als noch frei von Doorman, den es, es erhält, leidet mit der Arbeitslosigkeit.
3 - Das apreensivo ist dieses, dieses, das mehr zwischen den unemployeds erleidet. Seine Eltern waren ökonomisch für die Arbeit, hatten gegeben Qualifikation zu ihr noch folglich erreichen nicht, um in die gleiche Linie zu folgen gestiegen. Für die Agenturen ist es der Bürger mit Potential, aber eingesperrt zum Konzept vom letzten und sucht den sicheren Job, daß mehr nicht besteht. Er ist apreensivo, weil vor der neuen Rede von vorhandenem die Gelegenheitsarbeit und das flexible im Markt, es die Identität der Besteigung für die Arbeit übernahmen und sie nicht erreicht, um selbst von der Sozialisierung lose zu erhalten, die von den Eltern empfangen wird.
4 - Der Opportunist ist hauptsächlich über die Junge, mit Qualifikation oder nicht, daß sie in diesem neuen Universum der zerbrechlichen und instabilen Arbeit tauchte. Es sieht die Arbeitslosigkeit als Periode, um Werte zu wiederholen. Für sie ist die Flugbahn der Eltern von wem nie Erfolg mit der Arbeit erhielten und das Leben in der gleichen Firma führten und führt die gleiche Aufgabe, bis beim Zurückziehen durch? e wünscht es eine entgegensetzende Flugbahn. Gefragt auf dem arbeitslosen Zustand, beantwortet es, daß es eine gute Wahrscheinlichkeit sucht, trotz der Suche dauert bereits zwei Jahre.
Mosaik der Arbeitslosigkeit?
Es ist unter dieser überschrift, daß Marineide Maria Silva den Satz von Informationen, der auf dem Phänomen der Arbeitslosigkeit erntete, hauptsächlich nahe bei den korrekten unemployeds synthecizes. Die Statistiken, die mehr Uniform mit Daten der Arbeitslosigkeit als Kategorie bearbeitet. Meine Forschung von fangen freigegeben zu einem zutreffenden Mosaik von Bedeutungen und von Erfahrungen auf, die das Phänomen aufregt. Zu bestätigen ist unmöglich daß die Arbeitslosigkeit? es ist dieses? ; sie ist notwendig, um zu bitten: was es die Arbeitslosigkeit ist für, wem die Situation lebt.
Marineide ist von Florianópolis und, im Durchgang bis die Arbeit, bereits hatte es gegen für die Zunahme der Zahl andarilhos versucht, die wenn esgueiravam für das Quadrat zur Wartezeit des sopão. Es hat einige Jahre, gab Konkurrenz für den Stuhl der Soziologie in der südwestlichen Landesuniversität des Bahias (UESB), wie es sagt, auf der Suche nach seinem? sicherer Job. Von dort die Tatsache der 57 Interviews, die die Forschung, mit vielen Stunden des Schreibens und der Anmerkungen gründen, im städtischen Salvador und im Sieg der Eroberung als regionaler Kontrapunkt durch getragen worden zu sein.
Um das Mosaik zu bestehen, förderte der Forscher Blechschrott in der Rolle von unemployeds: geracional (junger e Erwachsener), Art und escolaridade/Qualifikation. Es bildete die Interviews in den Agenturen von intermediação der menschlicher Arbeitskraft, als das Setre (Sekretariat der Arbeit, Job, Einkommen und des Sports des Bahias), gebunden mit dem Sinus (nationales System des Jobs). Auch es hörte Angestellte der integrant Agenturen und der Bewegung von Trabalhadores Desempregados (MTD).
Die Forscheranschläge über den amtlichen
Daten hinaus rechtfertigt sich, daß die Weise als die Einzelpersonen die Arbeitslosigkeit, mit allen beteiligten Spannungen, Versorgungsmaterial zu den Informationen über die Welt der Arbeit und der Wahrscheinlichkeit, seine neuen Konfigurationen zu deuten verstehen. Folglich interviewten waren von dem gewählt worden, wenn es entlassen betrachtet, genau, daß folglich nicht durch die amtlichen Kriterien gepaßt werden. Ich finde, daß dieses die Fülle der Forschung ist, das, das sie schaut, um die Arbeitslosigkeit Anschläge über den amtlichen Daten hinaus zu verstehen und suche das subjektive Verständnis von, wem diese Bedingung lebt.
In übereinstimmung mit Marineide Silva bis den Anfang der Dekade von 1980, hatte einen Zyklus Job-Arbeitslosigkeitjob und der entlassene Bürger hatte die Perspektive, zum zum Markt zurückzugehen und konserviert wurde seiner Identität des gleichen Arbeiters nach Untätigkeitmonaten. Von Jahren 90, wurde dieser Zyklus durchgebrochen, und diese Rückkehr war schwierigere jede und unsichere Zeit.
Der Autor der These erinnert daran, daß, in einer generalisierten Weise, sie auf Konto daß die Arbeitslosen, wenn ein geleert von der Gesellschaft betrachtet, die ein schmerzliches lebt, geladene Erfahrung von Schuld und Schande, des improdutividade Gefühls versteht. Jedoch kann seine Meinung, die Erfahrung der Arbeitslosigkeit nicht übersetzt werden, wie homogen. Eine Verallgemeinerung z.B. ist von der, welche die Arbeitslosigkeit erlitten wird. Mit der Forschung kam ich zu der Zusammenfassung von, das dem, ist Suffering nicht für alle gleich.
Konzept der Arbeit, die
der Sozialwissenschaftler bestätigt, daß der subjektive Suffering durch die Arbeitslosigkeit ist leagued direkt zur Form, wie die Einzelpersonen die Arbeit begriffen hatten, zur vertrauten Flugbahn unchained, die (über allem Vater) gehabt hatte, zu den Projekten von zukünftigem und zu den vertrauten Investitionen in seinem Prozeß von escolarização und von Professionalisierung. Wenn die Erfahrung der Arbeitslosigkeit für die schmerzlich ist, waren sie mit der Idee der Arbeit als Form der Einbeziehung sozialisiert worden und Sozialbesteigung, die selben geschieht nicht mit, wem nie diese Möglichkeit sichtbar machte.
Dieses constatação von Marineide Silva kommt vom verweisenden Ausschnitt zum escolaridade und zur Qualifikation, in denen die Interviews entgegengesetzt hatten, was es sich vorstellte. Mehr das escolarizado und qualifiziert, mehr Schande, welche die Arbeitslosen von seiner Situation hat. Meine Deutung ist von der, die sie auf grösserer finanzieller Unterstützung zählte und seine Flugbahn des Lebens gebrochen hatte. Wie man einen Standard nahe bei diesem hält, der genoß? Die Arbeitslosigkeit mehr wird für diesen Bürger erlitten.
Einerseits erklärt der Forscher, daß die arme Person (nicht escolarizado und normalerweise nicht qualifiziert) seine ganze Flugbahn für Elend und das Leiden kennzeichnen ließ. Es war immer im hellen Wind (die Spitze), im precariousness, sowie seine Eltern. Es schaut nicht einen Job, aber die Jagd das überleben, das, wenn zu kommen mit einer anderen prekären Arbeit ist. Die Arbeitslosigkeit, diesbezüglich, falls das, nicht zu verschlimmern was, hat, folglich sein Leben praktisch ohne Einkommen berührt wird.
Blechschrott
unter den Mosaiken, die die Forschung konstruiert hatten, der Autor sieht, wie bedeutend, was sie Jungen und Erwachsenen entgegensetzt. Die Erwachsenen waren in einer anderen Welt der Arbeit sozialisiert worden, in der sie mehr Job und die Erwartung der Absorption für den Markt seit dem hatte, daß sie Gebrauch gebildet wurden. Für sie ist die Arbeitslosigkeit ein Gewicht, folglich stellten sich sie eine gleiche Flugbahn bis die der Eltern vor, die, nachdem siestudiert genau wenig siestudiert hatten, einen Job erhalten hatten, der das Leben alles dauerte.
Am jüngsten, entsprechend Marineide Silva, bereits hatten sie diese Verbindung mit der vorhergehenden Welt gebrochen, umgewandelt für den Prozeß der Globalisierung, der produktiven Reorganisierung und der Rede des empregabilidade. Die Junge waren in der neuen Kultur der Arbeit, mit den Gelegenheitsarbeiten getaucht, flexibel und den Perioden des Trainings. Sie verwenden auch eine andere Fachsprache: sie schauen nicht Job, aber suchen Erfahrung. Anstatt zu leiden gesehen wird die Arbeitslosigkeit als Wahrscheinlichkeit, seine Konzepte zu wiederholen.
Die Arbeitslosigkeit gilt mehr als erlitten für die Männer, seit denen die Frau nicht Familie Kopf ist. Jedoch die Forscher standes heraus ein neugieriger Aspekt in der Relation die Art. Der Mann nimmt den arbeitslosen Zustand an und, im Haus, ist er besorgt, erhalten niedergedrückt, er beginnt zu trinken. Bereits lebt die Frau ein Dilemma zwischen dem Wieder aufnehmen der Besetzungen des Hauses und dem Schauen zu einem Tätigkeit correlata, um irgendein sustenance, hinsichtlich der Vendersüßigkeiten, salzig und der Knicksgeschicklichkeit zur Verfügung zu stellen. Dieses, meldet genau die qualifizierten Frauen an.
Gleichmäßig neugierig, addiert es den Autor, ist es die Vorstellung von interviewten, wieviel zu den Ursachen seiner Arbeitslosigkeit und der anderen. Wenn sie von sich sprechen, die Arbeitslosigkeit, wenn sie aus externen Gründen, als produktive Reorganisierung oder Schließen der Firma gab. Wieviel zum anderen, es für vermißte Wahlen oder Mangel an Ausdauer und Qualifikation war. Bereits innerhalb der Bewegung der entlassenen Arbeiter, wird die Arbeitslosigkeit nie als einzelnes Problem gesehen: den ökonomischen Firmen, die Umstände und der Mangel an Wahrscheinlichkeiten wird die Schuld genommen; es hat kein Gefühl von Schuld oder von Schande für seinen Zustand.
Dualidade
Uma Interesse in der doutorado These von, gepriesen für das angezeigte Brett und für Publikation, war, die Anwesenheit in den Agenturen von intermediação der menschlicher Arbeitskraft auszuwerten. Ich sehe ein dualidade in der Form, während die Agenturen die Arbeitslosigkeit institutionalisieren. In einer ersten Rede wird es es als einzelnes Problem dem Bürger gesehen, der um nicht zu den minimalen Anforderungen des Marktes kümmert. Einerseits vor der häufigen Anwesenheit des qualifizierten Bürgers, aber der auch es erhält nicht Job, die Angestellten, die sie ein Sozialproblem kennzeichnen.
Marineide Silva beschuldigt die Firmen mit, beim Verwenden zum Vorteil der Krise im Job übertreiben in den Anforderungen, denn in den Zeiten, die dem Arbeitsrecht mißachtet werden. Ich bewies, daß die Arbeitslosigkeit Farbe, Alter und Adresse hat, habe den Ausschluß von Schwarzen gesehen, älter und Leben der nebensächlichen Bereiche. Zwischen den absurden Anforderungen ist es von? gutes Aussehen? , dessen übersetzung ist? nicht Schwarzes. Die Altersgrenze liegt bei 35 Jahren, genau mit gutem escolaridade, und der Anwärter muß nah an der Firma bewohnen, die das Verhindern verzögert und die Kosten mit Senke haben getragen.
Der Forscher betrachtet ein in solch einer Weise hat entschuldigt die Relation der Agenturen von intermediação mit diesen Firmen, trotz der Begleiter und Koordinatoren erkennen übertreiben sie der Anforderungen. Das Kriterium des guten Aussehens z.B. kann nicht in der Form bestehen, aber er ist implizit: wenn der nicht anzunehmen Begleiter, die Firma den Anwärter und ablehnt, consequentemente, die Agentur geht, um einen professionellen Rank anzumelden? die gekommenen Betriebsmittel der Regierung hängen von den erreichten Rank ab. Wenn die Arbeitslosigkeit bereits ein schreckliches Monster ist, beendet beim Beschichten mit mehr Perversity.
Quelle: Zeitschrift des Unicamp/Luiz Sugimoto
Research of the configurations to the unemployment and sample that young the question with optimism faces
Automatically translated into English thanks to WorldLingo
A presented study as thesis of doutorado in the Unicamp, in 9 of last June, for the researcher in social sciences Marineide Maria Silva, it considers clippings geracional, of sort and insufficient escolaridade/qualification to describe the unemployed of the present. Therefore, supported in identitárias strategies praised by one appraised studious sociologist of the subject, the Frenchman Claude Dubar, the researcher constructed four categories of identity of the unemployed:
1 - The surviving Citizen that was poor entire life e, as well as the parents, started to work very early, without being able to study and if to specialize. Sabe that it does not have possibility in the market, but is not worried about the qualification and yes in surviving. It does not feel shame of the unemployed condition; in the deep one, it feels pride for remaining itself alive. Its identity does not rest in the job, but in the nature of fighting in the life.
2 - The hopeful one Is so poor how much the survivor, with a difference: it has parents that they had constructed an ascending trajectory, as of doorman the caretaker and supervisor. He is a son who continues in the line of the poverty, almost does not possess qualification, but it feeds the hope to repeat the trajectory of ascension of the parents. As nor vacant of doorman it obtains, it suffers with the unemployment.
3 - The apreensivo Is that one that more suffers between the unemployeds. Its parents had ascended economically for the work, had given qualification to it still thus do not obtain to follow in the same line. For the agencies, it is the citizen with potential, but imprisoned to the concept of the past, searching the safe job that more does not exist. He is apreensivo because ahead of the new speech of available the casual employment and flexible in the market, it inherited the identity of ascension for the work and it does not obtain to get loose itself of the socialization received from the parents.
4 - The optimist Is mainly about the young, with qualification or not, that she dived in this new universe of the fragile and unstable work. It sees the unemployment as a period to review values. For it, the trajectory of the parents is of who never got success with the work and passed the life in the same company, executing the same task, until if retiring? e it wants an opposing trajectory. Asked on the unemployed condition, it answers that it is searching a good chance, despite the search already lasts two years.
Mosaic of the unemployment?
It is under this heading that Marineide Maria Silva synthecizes the set of information that harvested on the phenomenon of the unemployment, mainly next to the proper unemployeds. The statistics more uniform works with data of the unemployment as a category. My research of field disclosed to a true mosaic of meanings and experiences that the phenomenon excites. It is impossible to affirm that the unemployment? it is this? ; she is necessary to ask: what it is the unemployment for who lives the situation.
Marineide is of Florianópolis and, in the passage until the work, already it had attempted against for the increase of the number of andarilhos that if esgueiravam for the square to the wait of the sopão. It has some years, gave competition for the chair of sociology in the southwestern State University of the Bahia (UESB), as it says, in search of its? safe job. From there, the fact of the 57 interviews that base the research, with many hours of writing and comments, to have been carried through in urban Salvador and Victory of the Conquest as regional counterpoint.
To compose the mosaic, the researcher promoted clippings in the roll of unemployeds: geracional (young e adult), sort and escolaridade/qualification. It made the interviews in the agencies of intermediação of man power, as the Setre (Secretariat of the Work, Job, Income and of the Sport of the Bahia), tied with the Sine (National System of Job). Also it heard employees of the integrant agencies and of the Movement of Trabalhadores Desempregados (MTD).
The researcher stops beyond the official
data justifies that the way as the individuals understand the unemployment, with all the involved tensions, supply to information on the world of the work and the chance to interpret its new configurations. Therefore, the interviewed ones had been chosen from that if it considers dismissed, exactly that thus are not fit by the official criteria. I find that this is the wealth of the research, that it looks to understand the unemployment stops beyond the official data, searching the subjective understanding of who lives this condition.
In accordance with Marineide Silva, until the beginning of the decade of 1980, had a cycle job-unemployment-job and the dismissed citizen had perspective to return to the market, being preserved its identity of same worker after inactivity months. From years 90, this cycle was breached, and this return was each more difficult and uncertain time.
The author of the thesis remembers that, in a generalized manner, she understands on account that the unemployed if considers one unloaded of the society, that lives a painful, loaded experience of guilt and shame, of the improdutividade feeling. However, its opinion, the experience of the unemployment cannot be translated as homogeneous. A generalization, for example, is from that the unemployment is suffered. With the research, I arrived at the conclusion of that suffering is not equal for all.
Concept of work
the social scientist affirms that the subjective suffering unchained by the unemployment is leagued directly to the form as the individuals had apprehended the work, to the familiar trajectory that had had (over all of the father), to the projects of future and the familiar investments in its process of escolarização and professionalization. If the experience of the unemployment is painful for that they had been socialized with the idea of the work as form of inclusion and social ascension, the same does not happen with who never visualized this possibility.
This constatação of Marineide Silva comes of the referring clipping to the escolaridade and qualification, in which the interviews had opposed what it imagined. The more escolarizado and qualified, more shame the unemployed has of its situation. My interpretation is of that it counted on bigger financial support and had broken its trajectory of life. How to keep a standard next to that one that enjoyed? The unemployment more is suffered for this citizen.
On the other hand, the researcher explains that the poor person (not escolarizado and normally not qualified) had all its trajectory marked for misery and suffering. It always was in the light wind (the peak), in the precariousness, as well as its parents. It is not looking a job, but hunting the survival, that if to come will be with another precarious work. The unemployment, in this in case that, does not have what to aggravate, therefore its life is practically touched without income.
Clippings
Amongst the mosaics that had constructed the research, the author sees as significant what she opposes young and adults. The adults had been socialized in another world of the work, where she had more job and the expectation of absorption for the market since that they were made use. For them, the unemployment is one weight, therefore they imagined an equal trajectory to the one of the parents who, exactly having studied little, had obtained a job that lasted the life all.
Youngest, according to Marineide Silva, already they had broken this link with the previous world, transformed for the process of globalization, the productive reorganization and the speech of the empregabilidade. The young had dived in the new culture of the work, with the casual employments, flexible and the periods of training. They also use another jargon: they are not looking job, but searching experience. Instead of suffering, the unemployment is seen as a chance to review its concepts.
The unemployment is considered more suffered for the men, since whom the woman is not family head. However, the researcher standes out a curious aspect in relation the sort. The man assumes the unemployed condition and, in house, he is anxious, gotten depressed, he starts to drink. Already the woman lives a quandary between reassuming the occupations of the home and looking to an activity correlata to provide some sustenance, as to vender candies, salty and knicks-knack. This, exactly enters the women most qualified.
Equally curious, it adds the author, it is the perception of the interviewed one how much to the causes of its unemployment and the others. When they speak of itself, the unemployment if it gave for external reasons, as productive reorganization or closing of the company. How much to the other, it was for missed choices or lack of persistence and qualification. Already inside of the Movement of Dismissed Workers, the unemployment never is seen as an individual problem: the economic companies, circumstances and the lack of chances are taken the blame; it does not have any feeling of guilt or shame for its condition.
Dualidade
Uma concern in the doutorado thesis of, praised for the indicated board and for publication, was to evaluate the attendance in the agencies of intermediação of man power. I see a dualidade in the form as the agencies institutionalize the unemployment. In a first speech, it it is seen as an individual problem of the citizen, that does not take care of to the minimum requirements of the market. On the other hand, ahead of the frequent presence of the qualified citizen, but that also it does not obtain job, the employees they identify a social problem.
Marineide Silva accuses the companies with if using to advantage of the crisis in the job to exaggerate in the requirements, for times being disregarded the labor law. I evidenced that the unemployment has color, age and address, has seen the exclusion of blacks, older and living of outlying areas. Between the absurd requirements it is of? good appearance? , whose translation is? not black. The age limit is of 35 years, exactly with good escolaridade, and the candidate must inhabit close to the company preventing delays and the cost with valley has carried.
The researcher considers one in such a way has excused the relation of the agencies of intermediação with these companies, despite attendants and coordinators recognize exaggerate it of the requirements. The criterion of the good appearance, for example, cannot consist in the form, but he is implicit: if the attendant not to accept, the company will refuse the candidate and, consequentemente, the agency will leave to enter a professional rank? the come resources of the government depend on the accomplished ranks. If the unemployment already is a frightful monster, finishes if coating with more perversity.
Source: Periodical of the Unicamp/Luiz Sugimoto
Forskning av konfigurationerna till arbetslösheten och tar prov att barn som ifrågasätta med optimism vänder mot
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
En framlagd studie som te av doutoradoen i Unicampen, i 9 av sist Juni, för forskare i den sociala vetenskapsMarineide Maria silvaen, betraktar det urklippgeracional, av sortera och den otillräckliga escolaridade/kvalifikationen för att beskriva arbetslösen av gåvan. Därför stöttat i identitáriasstrategier som lovordades av en värderad studious sociolog av betvinga, konstruerade fransmannen Claude Dubar, forskare, fyra kategorier av identiteten av arbetslösen:
1 - Den fortleva medborgaren, som var fattigt helt liv e, as well as föräldrarna, startade att fungera mycket tidig sort, utan att vara kompetent till studien och om att specialisera. Sabe, att den inte har möjlighet i marknadsföra, men oroas inte om kvalifikationen och ja, i att fortleva. Det känselförnimmelseskam av arbetslösen villkorar inte; i det djupa varar stolt över det känselförnimmelser för resterande sig själv vid liv. Dess identitet vilar inte i jobbet, utan i naturen av att slåss i livet.
2 - Den hoppfulla är så fattig, hur mycket överlevanden, med en skillnad: det har föräldrar, att de hade konstruerat en ascending trajectory, som av portvakt vaktmästaren och arbetsledaren. Han är en son, som fortsätter i fodra av armodet, nästan äger inte kvalifikation, men den matar hoppet till repetition trajectoryen av uppstigningen av föräldrarna. Som nor vakant av portvakt som den erhåller, det, lider med arbetslösheten.
3 - Apreensivoen är den, den som mer lider mellan arbetslösarna. Dess föräldrar hade stigit economically för arbetet, hade givit kvalifikation till som den, erhåller stillbilden thus inte för att följa i samma fodrar. För byråerna är det medborgaren med potentiellt, men fängslat till begreppet av det förgånget som söker kassaskåpjobbet att mer inte finns. Han är apreensivoen, därför att framåt av det nya anförandet av tillgängligt den tillfälliga anställningen och det böjligt i marknadsföra, det övertog identiteten av uppstigningen för arbetet, och det inte erhåller för att få löst sig själv av socializationen som mottas från föräldrarna.
4 - Optimisten är främst om barn, med kvalifikationen eller inte, som hon dök i detta nya universum av det bräckliga och instabila arbetet. Det ser arbetslösheten, som en period som ska granskas, värderar. För den är trajectoryen av föräldrarna av vem fick framgång med arbetet och passerade aldrig livet i det samma företaget och att utföra den samma uppgiften, till, om avgå? e önskar det en motsättande trajectory. Frågat på arbetslösen villkora, svarar den att den söker en goda riskerar, illviljan som sökandet varar redan två år.
Mosaik av arbetslösheten?
Det är under denna överskrift att den Marineide Maria silvaen synthecizes uppsättningen av information, som skördade på fenomen av arbetslösheten, främst bredvid de riktiga arbetslösarna. Mer enhetliga arbetena för statistik de med data av arbetslösheten som en kategori. Min forskning av sätter in avslöjt till en riktig mosaik av betydelser och erfar att fenomen upphetsar. Det är omöjligt att intyga att arbetslösheten? det är detta? ; hon är nödvändig beträffande att fråga: vad det är arbetslösheten för vem bor läget.
Marineide är av Florianópolis, och, i passagen till arbetet, redan hade den försökt mot för förhöjningen av numrera av andarilhos som om esgueiravam för kvadrera till väntan av sopãoen. Det har några år, gav konkurrens för stolen av sociologi i den southwestern delstatsuniversiteten av Bahiaen (UESB), som det något att säga, i sökande av dess? kassaskåpjobb. Därifrån faktumet av de 57 intervjuerna som baserar forskningen, med många timmar av handstil och kommentarer, för att ha burits igenom i stads- Salvador och segern av erövringen som regional counterpoint.
För att komponera mosaiken, främjade forskare urklipp i rullen av arbetslösar: geracionalen (ung e-vuxen människa), sorterar och escolaridade/kvalifikationen. Det gjorde intervjuerna i byråerna av intermediaçãoen av arbetskraft, som Setren (secretariaten av arbetet, jobbet, inkomst och av sporten av Bahiaen) som bands med sinuset (medborgaresystem av jobbet). Också hörde det anställda av de integrant byråerna och av rörelsen av Trabalhadores Desempregados (MTD).
Forskare stoppar det okända som de officiella
datan försvarar att långt, som individerna förstår arbetslösheten, med alla involverade spänningar, tillförsel till information på världen av arbetet och riskera för att tolka dess nya konfigurationer. Därför intervjuade hade valts från det, om den betraktar avfärdat, exakt att inte var thus färdig vid de officiella kriterierna. Jag finner, att denna är rikedomen av forskningen, det som den ser för att förstå arbetslöshetstoppdet okända de officiella datan som söker den subjektiva överenskommelsen av vem bor detta villkorar.
I överensstämmelse med den Marineide silvaen till början av årtiondet av 1980, hade ett cyklajobb-arbetslöshet-jobb, och den avfärdade medborgaren hade perspektiv som går tillbaka till marknadsföra, bevaras dess identitet av samma arbetare efter inaktivitetmånader. Från år 90, cyklar detta bröts igenom, och denna retur var varje som var svårare, och osäker tid.
Författare av teet minns att, i ett generaliserat sätt, hon förstår på konto, att arbetslösen, om betraktar en olastad av samhället, som bor ett smärtsamt, laddat erfara av skuld och skam, av improdutividadekänslan. Emellertid kan inte dess åsikt, erfara av arbetslösheten översättas som homogen. En generalization, till exempel, är från det som arbetslösheten lidas. Med forskningen ankom jag på avslutningen av det som lider, är inte lika för alla.
Begrepp av arbete som
den sociala forskare intygar att subjektivt lida unchained vid arbetslösheten är leagued direkt till bilda, som individerna hade gripit arbetet, till förtrogen väntrajectoryen, som hade haft (över alla av fader), till projekterar av framtid och förtrogen väninvesteringarna i dess processaa av escolarizaçãoen och professionalization. Om erfara av arbetslösheten är smärtsam för det, hade de umgås med idén av arbetet som bildar av medräknandet, och samkvämuppstigningen, samma händer inte med vem visualiserade aldrig denna möjlighet.
Denna constatação av den Marineide silvaen kommer av seende fästa ihop till escolaridaden och kvalifikationen, som intervjuerna hade motsatt i vad den föreställde. Mer escolarizadoen och kvalificerat, mer skam som arbetslösen har av dess läge. Min tolkning är av det som den räknade på större ekonomisk hjälp och hade brutet dess trajectory av liv. Hur till uppehället ett standart bredvid den som tyckte om? Arbetslösheten lidas mer för denna medborgare.
Å ena sidan förklarar forskare att den fattiga personen (inte escolarizadoen och normalt inte kvalificerat) hade all dess trajectory att markeras för misär och att lida. Det var alltid i det ljust lindar (det maximalt), i precariousnessen, as well as dess föräldrar. Det ser inte ett jobb, utan jagar överlevnaden, som, om för att komma ska är med ett annat bekymmersamt arbete. Arbetslösheten, i detta i fall att som, inte har vad som ska förvärras, dess liv, är därför praktiskt berört utan inkomst.
Urklipp
Amongst mosaik, som hade konstruerat forskningen, författare ser, som viktigt vad hon motsätter barn och vuxen människa. Vuxen människa hade umgås i en annan värld av arbetet, var hon hade mer jobb och förväntan av absorbering för marknadsföra efter att de gjordes bruk. För dem är arbetslösheten en väger, därför föreställde de en jämbördig trajectory till den av föräldrarna som och exakt att ha utstuderat lite, hade erhållit ett jobb, som varade allt livet.
Mest ung enligt den Marineide silvaen, redan hade de brutet detta att anknyta med den föregående världen som omformades för det processaa av globaliseringen, den produktiva omorganiseringen och anförandet av empregabilidaden. Barn hade dykt i den nya kulturen av arbetet, med de tillfälliga employmentsna som var böjliga och perioderna av utbildning. De använder också en annan jargong: de ser inte jobb, men söka erfara. I stället för att lida ses arbetslösheten som en riskera för att granska dess begrepp.
Arbetslösheten är ansett som lidas mer för manarna, som kvinnan inte är familjhuvudet efter. Emellertid forskarestandesna ut en nyfiken aspekt i förhållande sortera. Manen antar att arbetslösen villkorar och, i hus, han är angelägen, fånget deprimerad, honom startar att dricka. Redan bor kvinnan en bryderi mellan reassuming av ockupationarna av hemmet och att se till en aktivitetscorrelata för att ge någon sustenance, om vendergodisar, salt och knicks-knack. Detta skriver in exakt de mest kvalificerade kvinnorna.
Lika nyfiket, tillfogar det författare, är det föreställningen av intervjuade, hur mycket till orsakar av dess arbetslöshet och andra. När de talar av honom, resonerar arbetslösheten, om den gav sig för utsida, som det produktiva omorganisering eller bokslut av företaget. Hur mycket till annat, det var för felande val eller brist av ståndaktigheten och kvalifikationen. Redan insida av rörelsen av avfärdade arbetare, arbetslösheten ses aldrig som ett individproblem: de ekonomiska företagen, omständigheter och bristen av riskerar tas klander; det har inte någon skuldkänsla eller skam för dess att villkora.
Dualidade
Uma bekymmer i doutoradoteet av som lovordas för indikerad, stiger ombord och för publikation, var att utvärdera uppslutningen i byråerna av intermediaçãoen av arbetskraft. Jag ser en dualidade i bilda, som byråerna hospitaliserar arbetslösheten. I ett första anförande ses det det som ett individproblem av medborgaren, som inte tar omsorg av till de minimum kraven av marknadsföra. Å ena sidan framåt av frekventeranärvaroen av den kvalificerade medborgaren, utan det också erhåller det inte jobbet, anställda som de identifierar ett socialt problem.
Den Marineide silvaen anklagar företagen med, om genom att använda till fördel av krisen i jobbet att överdriva i kraven, for, tider som ignoreras arbetsmarknadslagstiftningen. Jag bevisade, att arbetslösheten har att färga, åldras och tilltala, har sett uteslutandet av svartar, äldre och uppehälle av outlying områden. Mellan de absurda kraven är det av? utseendemässig goda? , vars översättning är? inte svart. Åldersgränsen äger rum av 35 år, exakt med bra escolaridade, och kandidaten måste bebo nästan företaget som förhindrar fördröjningar, och kosta med dalen har burit.
Forskare betraktar ett in sådan a har ursäktat långt förhållandet av byråerna av intermediaçãoen med dessa företag, illviljadeltagare, och koordinatorer känner igen överdriver det av kraven. Kriteriet av det bra utseendemässigt, till exempel, kan inte bestå i bilda, men han är implicit: om deltagare som ska inte accepteras, företaget, ska avskräden kandidaten och, ska consequentemente, byrån tjänstledighetar för att skriva in ett yrkesmässigt rangordnar? de kommna resurserna av regeringen beror på det fulländat rangordnar. Om arbetslösheten är redan ett hiskeligt monster, avslutar sig, om täcka med mer perversity.
Källa: Tidskrift av Unicampen/Luiz Sugimoto
Исследование конфигураций к незанятости и образцу тот детеныш, котор вопрос с оптимизмом смотрит на
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Представленное изучение как тезис doutorado в Unicamp, в 9 из последнего Джун, для исследователя в социальные науки Marineide Мария Silva, оно рассматривает, что geracional клиппирований, вида и недостаточных escolaridade/квалификации описывает безработных настоящего момента. Поэтому, после того как я поддержан в стратегиях identitárias похваленных одним оцененным studious sociologist вопроса, француз Клод Dubar, исследователь построил 4 категории тождественности безработных:
1 - Выдерживая гражданин был плохой всей жизнью e, также, как родители, начал работать очень раньше, без мочь изучить и если специализировать. Sabe что оно не имеет возможность в рынке, но не потревожено о квалификации и да в выдерживать. Оно не чувствует стыд безработного состояния; в глубокое одном, оно чувствует гордость самое для остальное живого. Своя тождественность не отдыхает в работе, а in the nature of воевать в жизни.
2 - Hopeful одно настолько плох survivor, с разницей: оно имеет родителей что они построили ОНую восходящ траекторию, от doorman caretaker и заведущая. Он будет сынком продолжается в линии скудости, почти не обладает квалификацией, но она подает упование повторить траекторию восхождения родителей. Как ни вакантно doorman оно получает, оно терпит с незанятостью.
3 - Apreensivo то одним то, котор больше терпит между unemployeds. Свои родители взошли экономично для работы, дали квалификацию к ей все еще таким образом не получают для того чтобы последовать за в такую же линию. Для агенств, это будет гражданином с потенциалом, но после того как оно заключино в турьму к принципиальной схеме прошлого, ища безопасную работу что больше не существует. Он будет apreensivo потому что впереди новой речи имеющегося случайная занятость и гибкая в рынке, ем унаследовали тождественность восхождения для работы и она сама не получает для того чтобы получить свободно социализации полученной от родителей.
4 - Optimist главным образом о детенышах, с квалификацией или не, что она нырнула в этой новой вселенном утлой и неустойчивой работы. Оно видит незанятость как период для того чтобы рассмотреть значения. Для ее, траектория родителей никогда получало успех с работой и не проходило жизнь в такой же компании, исполняющ такую же задачу, до если выбывающ? e оно хочет сопротивляясь траекторию. Я спрошено на безработном состоянии, оно отвечает что оно ищет хороший шанс, несмотря на поиск уже продолжает 2 лет.
Мозаика незанятости?
Оно под этой рубрикой что Marineide Мария Silva synthecizes комплект информации сжал на явлении незанятости, главным образом рядом с правильными unemployeds. Статистик больше, котор формы работает с данными незанятости как категория. Мое исследование поля показало к поистине мозаике смыслей и опытов явление возбуждает. Невозможно подтвердить что незанятость? оно это? ; она обязательно для того чтобы спросить: будет незанятостью для живет ситуация.
Marineide Florianópolis и, в проходе до работы, уже оно не попытать против для увеличения числа andarilhos которые если esgueiravam для квадрата к ожиданию sopão. Оно имеет некоторые леты, дал конкуренцию для стула социологизма в югозападном университете штата Бахи (UESB), по мере того как она говорит, in search of свое? безопасная работа. От там, факт 57 интервью которые основывают исследование, с много часов сочинительства и комментариев, быть снесенным до конца в урбанский Salvador и победу завоевания как регионарный контрапункт.
Для того чтобы составить мозаику, исследователь повысил клиппирования в крене unemployeds: geracional (молодой взрослый e), вид и escolaridade/квалификация. Оно сделало интервью в агенствах intermediação силы человека, как Setre (секретариат работы, работа, доход и спорта Бахи), связанное с синусом (национальной системой работы). Также оно услышало работников integrant агенств и движения Trabalhadores Desempregados (MTD).
Стопы исследователя за
официальныа данные оправдывают что дорога как индивидуалы понимает незанятость, с всеми involved напряжениями, поставкой к информации на мире работы и шансом интерпретировать свои новые конфигурации. Поэтому, интервьюированные одни были выбраны от того если оно рассматривает после того как оно уволено, то точно что таким образом не приспособьте официальными критериями. Я нахожу что это будет богатство исследования, то, котор оно смотрят, что понимает стопы незанятости за официальными данными, ища тематически вникание живет это условие.
В соответствии с Marineide Silva, до начала декады 1980, не иметь работ-незанятост-работу цикла и уволенный гражданин имел перспективу, котор нужно возвратить к рынку, сохраняемо своей тождественности такого же работника после месяцев неактивности. От лет 90, этот цикл был пробит брешь, и этим возвращением было каждым более трудным и неуверенным временем.
Автор тезиса вспоминает что, в обобщенном образе, она понимает на учете что безработные если рассматривает одно расгружено общества, то которое живет тягостное, нагруженный опыт виновности и стыд, ощупывания improdutividade. Однако, свое мнение, опыт незанятости нельзя перевести как однотипово. Обобщение, например, от того, котор незанятость терпится. С исследованием, котор я приехал по окончание того страдание не равно для всех.
Принципиальная схема работы
, котор обществовед подтверждает что тематически страдание unchained незанятостью leagued сразу к форме по мере того как индивидуалы apprehended работа, к знакомой траектории которая имела (над всем отцом), к проектам будущего и знакомым облечениям в своем процессе escolarização и профессионализации. Если опыт незанятости тягостен для опыт, тоони были общаны с идеей работы как форма включения и социальное восхождение, эти же не случается с никогда не визуализировало эту возможность.
Это constatação Marineide Silva приходит ссылаясь клиппирования к escolaridade и квалификации, в котором интервью сопротивлялись она представила. Больше escolarizado и квалифицировано, больше стыда, котор безработные имеют своей ситуации. Мое толкование того, котор оно подсчитало на более большом финансовой поддержке и сломало свою траекторию жизни. Как держать стандарт рядом с то одним насладилось? Незанятость больше терпится для этого гражданина.
С другой стороны, исследователь объясняет что плохая персона (не escolarizado и нормальн квалифицировано) имела полностью свою траекторию быть маркированным для нищеты и терпеть. Оно всегда находилось в светлом ветре (пике), в precariousness, также, как свои родители. Оно не смотрит работу, а звероловство выживание, которое если прийти будет с другой precarious работой. Незанятость, в этом в случае если то, не имеет, котор нужно усугубить, поэтому своя жизнь практически коснуто без дохода.
Клиппирования
Amongst мозаики построили исследование, автор видят по мере того как значительно она сопротивляется детеныши и взрослые. Общались взрослые в другом мире работы, где она имела больше работы и ожиданность абсорбциы для рынка с тех пор что их сделали пользой. Для их, незанятость один вес, поэтому они представили равную траекторию до один из родителей которые, точно изучая маленькое, получили работу которая продолжала жизнь все.
Само молодо, согласно Marineide Silva, уже они сломали это соединение с ранее миром, преобразованным для процесса globalization, производительной реорганизацией и речью empregabilidade. Детеныши нырнули в новой культуре работы, с случайнаяа занятость, гибкими и периодами тренировки. Они также используют другой жаргон: они не смотрят работу, а ищут опыт. Вместо терпеть, незанятость увидена как шанс рассмотреть свои принципиальные схемы.
Незанятость учтена больше после того как она вытерпела для людей, с которых женщина не будет головкой семьи. Однако, standes исследователя вне любознательний аспект в отношении вид. Человек принимает безработное состояние и, в доме, он тревожен, после того как я получен отжат, он начинает выпить. Уже женщина живет quandary между reassuming занятия дома и смотреть, что к correlata деятельности обеспечила некоторое sustenance, о конфетах vender, salty и knicks-knack. Это, точно входит в женщин квалифицировать.
Равн любознательно, оно добавляет автора, будет воспринятием интервьюированное одного к причинам своей незанятости и других. Когда они говорят себя, незанятость если она дала для внешних причин, как производительные реорганизация или закрывать компании. К другому, оно было для пропущенных выборов или отсутсвия персистирования и квалификации. Уже внутри движения уволенных работников, незанятость никогда не увидена как индивидуальная проблема: принимают хозяйственным компаниям, обстоятельствам и отсутсвию шансов поричание; оно не имеет NIKAKое ощупывание виновности или стыда для своего состояния.
Забота
Dualidade Uma в похваленном тезисе doutorado, для показанной доски и для издания, должна была оценить посещаемость в агенствах intermediação силы человека. Я вижу dualidade в форме по мере того как агенства institutionalize незанятость. В первой речи, оно увидено как индивидуальная проблема гражданина, который не позаботится о к минимальные требования рынка. С другой стороны, впереди частого присутсвия квалифицированного гражданина, а того также оно не получает работу, работники, котор они определяют социальная проблема.
Marineide Silva обвиняет компании с если использующ к преимуществу кризиса в работе утрирует в требованиях, потому что будучи пренебреганным временах трудового право. Я проявил что незанятость имеет цвет, время и адрес, видел исключение черноты, старо и прожитие outlying OBLASTей. Между вздорными требованиями оно? хорошее возникновение? , перевод которого? не чернота. Возрастное ограничение 35 лет, точно с хорошим escolaridade, и выбранный должен обитать в close to компания, котор предотвращать задерживает и цена с долиной носила.
Исследователь рассматривает одно таким образом извинял отношение агенств intermediação с этими компаниями, несмотря на сопровождающие лица и координаторы узнают утрируют его требований. Критерий хорошего возникновения, например, не может состоять в форме, но он подразумеваем: если сопровождающее лицо, котор нужно не принять, компания откажет выбранный и, то consequentemente, агенство выйдет для того чтобы зарегистрировать профессиональный ряд? ые ресурсы правительства зависят на accomplished рядах. Если незанятостью уже будет страховитый изверг, то заканчивает если покрывающ с больше perversity.
Источник: Журнал Unicamp/Luiz Sugimoto
Het onderzoek van de configuraties aan de werkloosheid en de steekproef die jongelui de vraag met optimisme ziet onder ogen
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Een voorgestelde studie als thesis van doutorado in Unicamp, in 9 van laatste Juni, voor de onderzoeker in sociale wetenschappen Marineide Maria Silva, het overweegt knipselsgeracional, van soort en ontoereikende escolaridade/kwalificatie om de werklozen van het heden te beschrijven. Daarom gesteund in identitárias construeerden de strategieën die door één geschatte studious socioloog van het onderwerp, de Fransman Claude Dubar worden geprijst, de onderzoeker vier categorieën van identiteit van de werklozen:
1 - de overlevende Burger die het slechte volledige leven e waren, evenals de ouders, begonnen om, zonder het kunnen zeer vroeg te werken bestuderen en als om zich te specialiseren. Sabe dat het geen mogelijkheid in de markt heeft, maar is niet ongerust gemaakt over de kwalificatie en ja in het overleven. Het voelt geen schande van de werkloze voorwaarde; in diepe, voelt het trots voor levend het blijven zelf. Zijn identiteit rust niet in de baan, maar in de aard van het vechten in het leven.
2 - Hoopvolle is zo slecht hoeveel de overlevende, met een verschil: het heeft ouders dat zij een het stijgen baan, vanaf doorman de huisbewaarder en de supervisor hadden geconstrueerd. Hij is een zoon die in de lijn van de armoede, bijna bezit geen kwalificatie verdergaat, maar het voedt de hoop om de baan van beklimming van de ouders te herhalen. Zoals noch leeg van doorman verkrijgt het, lijdt het met de werkloosheid.
3 - Apreensivo is dat één dieaan meer tussen unemployeds lijdt. Zijn ouders waren economisch voor het werk, hadden gegeven kwalificatie aan het nog zo verkrijgen niet gestegen om in de zelfde lijn te volgen. Voor de agentschappen, is het de burger met potentieel, maar gevangengenomen aan het concept het verleden, zoekend de veilige baan dat meer niet bestaat. Hij is apreensivo omdat voor de nieuwe toespraak van beschikbaar de toevallige werkgelegenheid en flexibel in de markt, het de identiteit van beklimming voor het werk erfte en het verkrijgt niet los om zelf van de socialisatie te worden die van de ouders wordt ontvangen.
4 - de optimist is hoofdzakelijk over de jongelui, of niet met kwalificatie, dat zij in dit nieuwe heelal van het breekbare en onstabiele werk dook. Het ziet de werkloosheid als periode waarden herzien. Voor het, is de baan van de ouders van wie nooit succes met het werk werd en het leven in het zelfde bedrijf overging, dat de zelfde taak, uitvoert tot als zich het terugtrekken? e het wil een verzettende baan. Gevraagd op de werkloze voorwaarde, beantwoordt het dat het een goede kans zoekt, ondanks het onderzoek duurt reeds twee jaar.
Mozaïek van de werkloosheid?
Het is onder deze rubriek dat Marineide Maria Silva de reeks van informatie die op het fenomeen van de werkloosheid oogstte, hoofdzakelijk naast juiste unemployeds synthecizes. De statistieken meer eenvormige werken met gegevens van de werkloosheid als categorie. Mijn onderzoek van gebied dat aan een waar mozaïek van betekenissen en ervaringen wordt onthuld dat het fenomeen opwekt. Het is onmogelijk om te bevestigen dat de werkloosheid? het is dit? ; zij is noodzakelijk te vragen: wat het de werkloosheid is voor wie de situatie leeft.
Marineide is van Florianópolis en, in de passage tot het werk, reeds had het tegen voor de verhoging van het aantal andarilhos dat als esgueiravam voor het vierkant aan de wachttijd van sopão geprobeerd. Het heeft sommige jaren, gaf de concurrentie voor de stoel van sociologie op de zuidwestelijke Universiteit van de Staat van Bahia (UESB), aangezien het zegt, op zoek naar zijn? veilige baan. Van daar, het feit van de 57 gesprekken die het onderzoek, met vele uren van het schrijven en commentaren, in stedelijk Salvador en Overwinning van de Verovering als regionale counterpoint voortbestaan te zijn baseren.
Om het mozaïek samen te stellen, bevorderde de onderzoeker knipsels in het broodje van unemployeds: geracional (jonge evolwassene), soort en escolaridade/kwalificatie. Het maakte de gesprekken in de agentschappen van intermediação van mensenmacht, als Setre (Secretariaat van het Werk, Baan, Inkomen en van de Sport van Bahia), die met de Sinus (Nationaal Systeem van Baan) wordt gebonden. Ook hoorde het werknemers van de integrant agentschappen en van de Beweging van Trabalhadores Desempregados (MTD).
De onderzoekerseinden voorbij de officiële
gegevens rechtvaardigt dat de manier als individuen de werkloosheid, met alle geïmpliceerdee spanningen, levering aan informatie over de wereld van het werk en de kans begrijpt om zijn nieuwe configuraties te interpreteren. Daarom waren de geïnterviewdee gekozen van dat als het als verworpen beschouwt, precies is dat zo niet geschikt door de officiële criteria. Ik vind dat dit de rijkdom van het onderzoek is, dat het eruit ziet om de werkloosheidseinden voorbij de officiële gegevens te begrijpen, die het subjectieve begrip zoeken van wie deze voorwaarde leeft.
Overeenkomstig Marineide Silva, tot het begin van het decennium van 1980, had een cyclus baan-werkloosheid-baan en de verworpen burger had perspectief om op de markt die, terug te komen zijn identiteit van zelfde arbeider na inactiviteitmaanden wordt bewaard. Van jaren 90, werd deze cyclus overtreden, en deze terugkeer was elke moeilijkere en onzekere tijd.
De auteur van de thesis herinnert dat, op een algemene manier, zij voor rekening dat de werklozen als één leeggemaakt van de maatschappij overweegt, die een pijnlijke, geladen ervaring van schuld en schande leeft, van het improdutividadegevoel begrijpt. Nochtans, kan zijn advies, de ervaring van de werkloosheid worden vertaald homogeen niet. Een generalisatie, bijvoorbeeld, is van dat de werkloosheid wordt opgelopen. Met het onderzoek, kwam ik bij de conclusie van dat aan die ben niet gelijk voor allen lijdt.
Het concept het werk
de sociale wetenschapper bevestigt dat het subjectieve lijden ontketend door de werkloosheid leagued rechtstreeks aan de vorm aangezien de individuen het werk hadden waargenomen, aan de vertrouwde baan die is (over alle vader) had gehad, aan de projecten van toekomst en de vertrouwde investeringen in zijn proces van escolarização en professionalisering. Als de ervaring van de werkloosheid voor dat pijnlijk is waren zij gesocialiseerd met het idee van het werk als vorm van opneming en de sociale beklimming, het zelfde gebeurt niet met wie nooit deze mogelijkheid visualiseerde.
Dit constatação van Marineide Silva komt van het verwijzen knippend naar escolaridade en de kwalificatie, waarin de gesprekken zich hadden verzet wat het veronderstelde. Meer escolarizado en gekwalificeerd, meer schande de werklozen heeft van zijn situatie. Mijn interpretatie is van dat het telde op grotere financiële steun en zijn baan van het leven had gebroken. Hoe te om een norm naast dat te houden die genoot van? De werkloosheid wordt meer opgelopen voor deze burger.
Enerzijds, verklaart de onderzoeker dat de slechte persoon (niet escolarizado en normaal gekwalificeerd niet) al zijn baan duidelijk voor ellende en het lijden had. Het was altijd in de lichte wind (de piek), in de precaire situatie, evenals zijn ouders. Het kijkt geen baan, maar jaagt de overleving, die als komen met een ander precair werk zal zijn. De werkloosheid, in dit voor het geval dat, te verergeren geen wat heeft, daarom zijn leven praktisch wordt geraakt zonder inkomen.
De knipsels
onder de mozaïeken die het onderzoek hadden geconstrueerd, de auteur ziet aangezien significant wat zij zich jongelui en volwassenen verzet. De volwassenen waren gesocialiseerd in een andere wereld van het werk, waar zij meer baan en verwachting van absorptie voor de markt sinds dat had zij tot gebruik werden gemaakt. Para eles, o desemprego é um peso, pois imaginavam uma trajetória igual à dos pais que, mesmo tendo estudado pouco, conseguiram um emprego que durou a vida toda?.
Jongst, volgens Marineide Silva, reeds hadden zij deze verbinding met de vorige wereld gebroken, omgezet voor het proces van globalisering, de productieve reorganisatie en de toespraak van empregabilidade. De jongelui had in de nieuwe cultuur van het werk, met de toevallige flexibele werkgelegenheid gedoken, en de periodes van opleiding. Zij gebruiken ook een ander jargon: zij kijken geen baan, maar zoeken ervaring. In plaats van het lijden, wordt de werkloosheid als kans gezien om zijn concepten te herzien.
De werkloosheid wordt beschouwd meer wordt als opgelopen die voor de mensen, sinds wie de vrouw familie geen hoofd is. Nochtans, de onderzoeker standes uit een nieuwsgierig aspect in relatie de soort. De man veronderstelt de werkloze voorwaarde en, binnenshuis, is hij bezorgd, geworden gedeprimeerd, begint hij te drinken. Reeds leeft de vrouw een dilemma tussen het weer aannemen van de beroepen van het huis en het kijken aan een activiteitencorrelata om wat sustenance, in verband met vender suikergoed, zout en knicks-handigheid te verstrekken. Dit, gaat precies de het meest gekwalificeerde vrouwen in.
Even nieuwsgierig, voegt het de auteur toe, is het de waarneming van geïnterviewdl één hoeveel aan de oorzaken van zijn werkloosheid en anderen. Wanneer zij van zich spreken, de werkloosheid als het om externe redenen, als het productieve reorganisatie of sluiten van het bedrijf gaf. Hoeveel aan andere, het voor gemist keuzen of gebrek aan persistentie en kwalificatie was. Reeds binnen van de Beweging van Verworpen Arbeiders, wordt de werkloosheid nooit gezien als individueel probleem: de economische bedrijven, de omstandigheden en het gebrek aan kansen worden genomen de schuld; het heeft geen gevoel van schuld of schande voor zijn voorwaarde.
Uma
van Dualidade de zorg in de doutoradothesis van, die voor de vermelde raad en voor publicatie wordt geprijst, was de opkomst in de agentschappen van intermediação van mensenmacht te evalueren. Ik zie een dualidade in de vorm aangezien de agentschappen de werkloosheid institutionaliseren. In een eerste toespraak, wordt het het gezien als individueel probleem van de burger, die niet aan de minimumvereisten van de markt behandelt. Enerzijds, voor de frequente aanwezigheid van de gekwalificeerde burger, maar dat verkrijgt het ook geen baan, de werknemers zij een sociaal probleem identificeren.
Marineide Silva beschuldigt de bedrijven met als het gebruiken aan voordeel van de crisis in de baan in de eisen, ten aanzien van tijden die te overdrijven het arbeidsrecht worden genegeerd. Ik gaf van blijk dat de werkloosheid heeft kleur, leeftijd en adres, de uitsluiting van zwarten gezien, ouder en het leven van afgelegen gebieden. Tussen de absurde vereisten is het van? goede verschijning? , de wiens vertaling is? niet zwart. De leeftijdsgrens bedraagt 35 jaar, precies met goede escolaridade, en de kandidaat moet dicht bij het bedrijf wonen in verhinderend vertragingen en de kosten met vallei hebben gedragen.
De onderzoeker denkt na één op zulke wijze de relatie van de agentschappen van intermediação met deze bedrijven heeft geëxcuseerda, ondanks bedienden en coördinatoren erken overdrijven het van de vereisten. Het criterium van de goede verschijning, bijvoorbeeld, kan uit de vorm bestaan niet, maar hij is impliciet: als de bediende niet om goed te keuren, het bedrijf de kandidaat en, consequentemente, het agentschap zal weigeren zal weggaan om een professionele rang in te gaan? de gekomen middelen van de overheid hangen van de verwezenlijkte rangen af. Als de werkloosheid reeds een angstaanjagend monster is, eindigt als deklaag met meer perversity.
Bron: Tijdschrift van Unicamp/Luiz Sugimoto
بحث من التشكيلات إلى البطالة وعينة أنّ شباب السؤال مع تفاؤل يواجه
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
يقدّم دراسة كأطروحة ال [دووتوردو] في [أونيكمب], في 9 من يونيو - حزيران متأخّرة, للباحثة في اجتماعيّة أعلام [مرينيد] مريا [سلفا], يعتبر هو قصاصات [جرسونل], من نوع وغير كاف [إسكلريدد]/كفاءة أن يصف البطالة من الهدية. بنى لذلك, يساند في [إيدنتيتريس] إستراتيجيات يمدح بواحدة [أبّريز] عالم اجتماع مجدّة من الموضوع, الفرنسية كلود [دوبر], الباحثة أربعة أصناف من هوية من البطالة:
1 - بدأ ال يبقى مواطنة أنّ كان حياة فقيرة كاملة [إ], [أس ولّ س] الوالد, أن يعمل جدّا باكرا, دون يكون يمكن أن يدرس وإن أن يختصّ. [سب] أنّ لا يتلقّى هو إمكانية في السوق, غير أنّ لا يقلق حول الكفاءة ونعم في يبقى. هو لا يشعر عار من الشرط عاطل عن العمل; في العميقة واحدة, يشعر هو كبرياء لمتبقّي بنفسي حيّة. لا يستريح هويته في الشغل, غير أنّ [إين ث نتثر وف] يتنازع في الحياة.
2 - المشجّعة واحدة هكذا فقيرة كم الباقية, مع فرق: هو يتلقّى والدات أنّ كان هم قد بنوا مسار [أسندينغ], بدءا حاجب المراقبة ومشرفة. هو إبنة الذي يستمرّ في الخطّ من الفقر, تقريبا لا يملك كفاءة, غير أنّ يغذّي هو الأمل أن يكرّس المسار الصعود من الوالد. يعاني بما أنّ ولا شاغرة من حاجب هو ينال, هو مع البطالة.
3 - ال [أبرينسفو] أنّ واحدة أنّ أكثر يعاني بين ال [أونمبلودس]. كان والده قد صعدوا اقتصاديّا للعمل, أعطى كفاءة إلى هو بعد لذلك لا ينال أن يتبع في ال نفسه خطّ. للوكالات, هو المواطنة مع إحتمال, غير أنّ يسجن إلى المفهوم من السابقة, يبحث الشغل آمنة أنّ لا يتواجد أكثر. هو [أبرينسفو] لأنّ أمام الخطبة جديدة من يتوفّر ال [كسول مبلومنت] ومرنة في السوق, هو ورث الهوية الصعود للعمل وهو لا ينال أن يحصل مطلقا بنفسي من المشركة يستلم من الوالد.
4 - المتفائلة في الدّرجة الأولى حول الشباب, مع كفاءة أو لا, أنّ غطس هو في هذا كون جديدة من الهشّة وعمل المتحوّل. هو يرى البطالة كفترة أن يراجع قيم. ل هو, المسار من الوالد من الذي أبدا حصل نجاح مع العمل ومرّ الحياة في ال نفسه شركة, ينفّذ ال نفسه مهمة, حتّى إن يتقاعد? [إ] يريد هو يتعارض مسار. يسأل على الشرط عاطل عن العمل, يجيب هو أنّ هو يبحث فرصة جيّدة, على الرغم من البحث سابقا يدوم اثنان سنون.
فسيفساء من البطالة?
هو تحت هذا ترويسة أنّ [مرينيد] مريا [سنثسزس] [سلفا] المجموعة المعلومة أنّ حصد على الظاهر من البطالة, في الدّرجة الأولى [نإكست تو] ال [أونمبلودس] مناسبة. الإحصائيّة كثير بدلة يعمل مع معطيات من البطالة كصنف. كشف بحثي المجال إلى يصحّ فسيفساء من معان وخبرات أنّ الظاهر يثير. هو مستحيلة أن يؤكّد أنّ البطالة? هو هذا? ; هو ضروريّة أن يسأل: ماذا هو يكون البطالة ل الذي يعيش الحالة.
[مرينيد] من [فلورينبوليس] و, في الممر حتّى العمل, سابقا كان هو قد حاول ضدّ للزيادة من الرقم ال [أندريلهوس] أنّ إن [إسغيرفم] للمربع إلى الإنتظار من ال [سبو]. أعطى هو يتلقّى بعض سنون, منافسة لالكرسي تثبيت العلم اجتماع في ال [ستت ونيفرستي] جنوبيّ غربيّ من [بهيا] (الولايات المتّحدة الأمريكيّة), بما أنّ هو يقول, [إين سرش وف] ه? شغل آمنة. من هناك, الحقيقة من ال 57 مقابلات أنّ يؤسّس البحر, مع كثير ساعات من كتابة وتعليقات, أن يتلقّى يكون حملت كلّيّا في السلفادور مدنيّة ونصرة من الغزوة بما أنّ [كونتربوينت] إقليميّة.
أن يؤلّف الفسيفساء, روّج الباحثة قصاصات في اللف ال [أونمبلودس]: [جرسونل] (شابّة [إ] بالغ), نوع و [إسكلريدد]/كفاءة. هو جعل المقابلات في الوكالات ال [إينترمديو] ال [من بوور], ك [ستر] (أمانة سرّ من العمل, شغل, دخل ومن الرياضة من [بهيا]), يقيّد مع الجيب (نظامة وطنيّة شغل). أيضا سمع هو موظفات من الوكالات مكملة ومن الحركة [تربلهدورس] [دسمبرغدوس] ([متد]).
الباحثة يبرّر مواقف إلى ما بعد المعطيات رسميّة
أنّ الطريق كالفردات يفهم البطالة, مع [ألّ ث] [تنسونس] متورّطة, إمداد تموين إلى معلومة على العالم من العمل والفرصة أن يفسّر تشكيلاته جديدة. لذلك, اخترت ال يقابل أحد تلقّى يكون من أنّ إن هو يعتبر يصرف, تماما أنّ لذلك لا يلاءم بالمعايير رسميّة. أنا أجد أنّ هذا الثروة من البحث, أنّ هو ينظر أن يفهم البطالة مواقف إلى ما بعد المعطيات رسميّة, يبحث التفهم لاموضوعيّة من الذي يعيش هذا شرط.
تلقّى وفق [مرينيد] [سلفا], حتّى البداية من العقد من 1980, دورة [جوب-ونمبلومنت-جوب] وال يصرف مواطنة تلقّى منظورة أن يرجع إلى السوق, يكون يحفظ هويته من نفسه عاملة بعد لا فاعليّة شهور. من سنون 90, نقضت هذا دورة كان, وهذا عودة كان كلّ أكثر يصعب ووقت غير متأكّد.
يتذكّر المؤلفة من الأطروحة أنّ, في يعمّم طريقة, هو يفهم على حساب أنّ البطالة إن يعتبر واحدة يفرّغ من المجتمعة, أنّ يعيش مؤلمة, يحمّل خبرة الشعور بالذنب وعار, من ال [إيمبرودوتيفيدد] إحساس. مهما, رأيه, الخبرة من البطالة يستطيع لا يكون ترجمت بما أنّ متجانسة. تعميم, مثلا, من أنّ البطالة يكون عانيت. مع البحث, وصل أنا في الاستنتاج من أنّ ألم ليس يتماثل ل كلّ.
مفهوم العمل
ال [سسل سكينتيست] يؤكّد أنّ [أونشين] الألم لاموضوعيّ بالبطالة [لغد] مباشرة إلى الشكل بما أنّ الفردات كانوا قد أدركوا العمل, إلى المسار اعتاد أنّ كان قد تلقّى (على [ألّ وف ث] أب), إلى المشاريع من مقبلة والإستثمار اعتاد في عمليته من [إسكلريزو] و [بروفسّيونليزأيشن]. إن الخبرة من البطالة يكون مؤلمة ل أنّ تصاحبت هم تلقّى يكون مع الفكرة من العمل كشكل التضمن وصعود اجتماعيّة, ال نفس لا يحدث مع الذي أبدا تخيّل هذا إمكانية.
يأتي هذا [كنستتو] من [مرينيد] [سلفا] من ال يرجع قصاصة إلى ال [إسكلريدد] وكفاءة, في أيّ المقابلات كانوا قد تعارضوا ماذا هو تخيّل. ال كثير [إسكلريزدو] وينعت, كثير عار البطالة يتلقّون من حالته. تفسيري من أنّ هو عدّ على دعم كبيرة ماليّة وكسر مساره الحياة. كيف أن يحافظ معيار [نإكست تو] أنّ واحدة أنّ استمتع? عانيت البطالة أكثر ل هذا مواطنة.
[أن ث ون هند], يفسّر الباحثة أنّ الشخص فقيرة (لا [إسكلريزدو] وعادة لا ينعت) تلقّى كلّه مسار يعلم لشقاء ويعاني. هو دائما كان في الريح خفيفة (القمة), في ال [بركريووسنسّ], [أس ولّ س] والداته. هو لا ينظر شغل, غير أنّ صيد البقاء, أنّ إن أن يأتي سيكون مع آخر عمل متقلقلة. البطالة, في هذا [إين كس] أنّ, لا يتلقّى ماذا أن يفاقم, لذلك حياته يكون عمليّا لمست دون دخل.
يرى قصاصات
[أمونغست] الفسيفساء أنّ كان قد بنى البحث, المؤلفة بما أنّ هامّة ماذا هو يتعارض شباب وبالغ. تصاحبت البالغ تلقّى يكون في آخر عالم من العمل, حيث هو تلقّى كثير شغل والتوقع الامتصاص للسوق منذ ذلك الحين أنّ هم كان جعلت إستعمال. ل هم, البطالة واحدة وزن, لذلك تخيّل هم يتماثل مسار إلى الواحدة من الواجدات الذي, تماما يتلقّى يدرس بعض, كان قد نال شغل أنّ دام الحياة كلّ.
شابّة, وفقا ل [مرينيد] [سلفا], سابقا كان هم قد كسروا هذا خطوة مع العالم سابقة, يغيّر للعملية العولمة, الإعادة تنظيم منتجة والخطبة من ال [إمبرغبيليدد]. كان الشباب قد غطس في الثقافة جديدة من العمل, مع ال [كسول مبلومنتس], مرنة والفترات التدريب. هم أيضا يستعملون آخر رطانة: هم لا ينظرون شغل, غير أنّ يبحث خبرة. [إينستد وف] يعاني, رأيت البطالة كفرصة أن يراجع مفاهيمه.
اعتبرت البطالة أكثر يعانى للرجال, منذ الّذي الإمرأة ليس أسرة رأس. مهما, الباحثة [ستندس] خارجا مظهر فضوليّة في علاقة النوع. يفترض الرجل الشرط عاطل عن العمل و, في منزل, هو قلقة, يحصل يخفّض, هو يبدأ أن يشرب. سابقا يعيش الإمرأة مشكلة بين يفترض الاحتلال من المنزل وينظر إلى نشاط [كرّلتا] أن يزوّد بعض معيش, [أس تو] [فندر] سكّر نبات, مالحة و [نيكس-نك]. يدخل هذا, تماما النساء أكثر ينعت.
بالتّساوي فضوليّة, يضيف هو المؤلفة, هو الإدراك من ال يقابل واحدة كم إلى الأسباب من بطالته والأخرى. عندما يتكلّم هم من بنفسي, البطالة إن هو أعطى لأسباب خارجيّة, كإعادة تنظيم منتجة أو يغلق من الشركة. كم إلى الأخرى, هو كان ل يفتقد إختبار أو افتقار من مثابرة وكفاءة. سابقا في من الحركة من يصرف عاملات, رأيت البطالة أبدا كمشكلة فرديّة: أخذت الشركات اقتصاديّة, ظروف والافتقار الفرص اللوح; هو لا يتلقّى أيّ إحساس من شعور بالذنب أو عار لشرطه.
[دوليدد]
[أوما] كان اهتمام في ال [دووتوردو] أطروحة من, يمدح ل ال يشار لوح ولنشر, أن يقيّم الحضور في الوكالات ال [إينترمديو] ال [من بوور]. أنا أرى [دوليدد] في الشكل بما أنّ الوكالات يؤسّسون البطالة. في خطبة أولى, رأيت هو هو كمشكلة فرديّة من المواطنة, أنّ لا يأخذ عناية من إلى المتطلبات أدنى من السوق. [أن ث ون هند], أمام الوجود متكرّرة من ال ينعت مواطنة, غير أنّ أنّ أيضا لا ينال هو شغل, الموظفات هم يعيّنون مشكلة اجتماعيّة.
[مرينيد] يتّهم [سلفا] الشركات مع إن يستعمل إلى ميزة من الأزمة في الشغل أن يبالغ في المتطلبات, لأنّ أوقات يكون يتغاضى ال [لبور لو]. أنا برهنت أنّ يتلقّى البطالة لون, عمر وعنوان, يرى الاستثناء الأسود, قديمة ومعيشة من مناطق [أوتلينغ]. بين المتطلبات حمقاء هو من? مظهر جيّدة? , الذي ترجمة يكون? لا أسود. ال [أج ليميت] من 35 سنون, تماما مع [إسكلريدد] جيّدة, والمرشح ينبغي سكنت [كلوس تو] الشركة يمنع يؤخّر وقد حمل التكلفة مع واد.
يعتبر الباحثة واحدة في هذا طريق يعذر العلاقة من الوكالات ال [إينترمديو] مع هذا شركات, على الرغم من مرافقات ومنسقات يميّزون يبالغ هو من المتطلبات. المعيار من المظهر جيّدة, مثلا, يستطيع لا يتألّف في الشكل, غير أنّ هو ضمنيّة: إن المرافقة لا أن يقبل, الشركة سيرفض المرشح و, [كنسقونتمنت], الوكالة سيترك أن يدخل رتبة محترفة? يعتمد ال يؤتى موردات من الحكومة على الرتب بارعة. ينهي إن البطالة سابقا يكون هولة مرعبة, إن يكسو مع كثير إنحراف.
مصدر: [بريوديكل] من ال [أونيكمب/لويز] [سوجموتو]
You must be logged in to add tags.
available in: Portuguese (original) | French | Spanish | Italian | German | English | Swedish | Russian | Dutch | Arabic 